บทที่ 27 ยากจะอธิบาย

เหมือนฝันกลืนน้ำลายฝืดฝืนอธิบายอย่างไม่เต็มใจ “ฉันไม่มีตัวตน...จะไม่มีใครมองเห็น ถ้าอยู่ห่างจากคุณ”

         พร้อมรบมองหน้าเธอด้วยสายตาหงุดหงิดจัด “ถ้าคุณไม่ได้บ้า ก็ต้องประสาทหลอนแล้ว! นี่บอกเห็นผี แล้วยังบอกไม่มีตัวตนอีก ใครจะเชื่อ!” พร้อมรบตะคอกก่อนสาวเท้าเข้าหาอย่างเอาเรื่อง

         เหมือนฝันรี...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ