บทที่ 34 จันทร์เจ้า

ด้วยความสงสัย เธอเงยหน้าขึ้นมองวิญญาณเด็กสาวที่คุ้นตาคลับคล้ายคลับคลา จนความทรงจำหนึ่งผุดขึ้นมาในหัว ‘จันทร์เจ้า...น้องสาวคุณใหญ่ใช่ไหม’ เธอถามในใจ

        ดวงวิญญาณเด็กสาวเพียงเอ่ยแผ่วเบา ‘ช่วยแม่หนูด้วย…’ พร้อมกับส่งสายตาวิงวอนราวกับต้องการสื่ออะไรบางอย่างอย่างเร่งด่วน

        ‘ช่วย จะให้พี่ช่วยอะ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ