บทที่ 5 แฝดจอมป่วน
หน้าตาเจ้าเล่ห์ของวาดฝันทำให้ภาพศิลป์รู้สึกโมโหจนอยากจะจับพี่สาวหักคอจิ้มน้ำพริกกินกับข้าวสวยร้อน ๆ มันเสียเลย ยิ่งเห็นหลักฐานในมือของวาดฝันเขาก็ยิ่งหงุดหงิด ถ้าหากบิดามารดาเห็นเข้ามีหวังเขาได้ถูกวาดฝันควบคุมความประพฤติไปตลอดชีวิตแน่ ๆ
“เธอนี่มันปีศาจชัด ๆ วาดฝัน” ภาพศิลป์กัดฟันกรอด ๆ เอ่ยเหน็บแนมคู่แฝดสาวตัวป่วน
“สรุปว่านายยอมให้ฉันย้ายเข้ามาอยู่ด้วยแล้วใช่ไหม”
วาดฝันทำหน้าระรื่นยิ้มอย่างเป็นต่อ
“นานแค่ไหน...เธอจะมาอยู่กับฉันนานแค่ไหนฮะฝัน”
ภาพศิลป์กล้ำกลืนความโมโหพลางเอ่ยถามเสียงดุ
“ก็คงสักครึ่งปี รอให้ผลงานเล่มใหม่ของฉันจบก่อนถึงตอนนั้นฉันคงมีเงินสำรองในบัญชีมากพอจะไปยืนหยัดด้วยตัวเองอีกครั้ง” วาดฝันอธิบายตามเป้าหมายของตนที่กำหนดวางไว้
“ครึ่งปี! นี่เธอตั้งใจจะมาอยู่ห้องฉันครึ่งปีเชียวเหรอฝัน มันไม่มากไปหน่อยหรือไงฮะ” ภาพศิลป์โวยวายอย่างไม่เห็นด้วย
“แหม...แค่ครึ่งปีจะมีปัญหาอะไรนักหนาฮะศิลป์ หรือนายอยากให้ฉันฟ้องพ่อกับแม่ก็ได้นะ” วาดฝันปรายตามองค้อนแฝดหนุ่ม
“เอาอย่างนี้ไหม เธอก็อยู่ห้องเก่าของเธอไปแล้วฉันจะจ่ายค่าเช่าห้องให้เธอทุกเดือนเอง” ภาพศิลป์นำเสนอวิธีการที่คิดว่าแฟร์สำหรับทั้งสองฝ่ายแล้ว
“ไม่...ฉันจะมาอยู่ที่นี่ เรื่องอะไรฉันจะต้องแบมือขอเงินจากนายทุกเดือนด้วย” วาดฝันตอบหยิ่ง ๆ
“พุทโธ่ฝัน...เธอก็รู้ว่าฉันต้องการชีวิตอิสระแล้วเธอจะมาอะไรกันนักกันหนาฮะ” ภาพศิลป์โวยวายด้วยความโมโห
“ไม่รู้ล่ะ นายต้องช่วยและเต็มใจต้อนรับฉันสิในเมื่อเราเป็นฝาแฝดกัน ยังไงฉันก็จะย้ายเข้ามาอยู่ที่นี่กับนาย”
วาดฝันเอ่ยอย่างเอาแต่ใจ เรื่องอะไรเธอจะยอมรับเงินเดือนละไม่กี่พันบาทจากน้องชาย ในเมื่อถ้าอยู่ที่นี่เธอก็ลดค่าครองชีพไปได้ไม่ใช่น้อย ทั้งค่าน้ำค่าไฟค่าเช่าห้อง เธอต้องประหยัดเงินตัวเองสุดฤทธิ์เพื่อรอวันส่งต้นฉบับ เพราะฉะนั้นเธอจะอยู่กับภาพศิลป์ไม่ไปไหนอย่างเด็ดขาด วาดฝันก็สาบานกับตัวเองว่า…คราวนี้เธอจะใช้เวลาให้คุ้มค่าเพื่อสร้างฐานะให้แข็งแกร่ง จะไม่มีวันให้ตัวเองต้องกลับมาตกอยู่ในสภาพเช่นนี้อีกเด็ดขาด
“โอ๊ย!...ทำไมฉันถึงต้องมีคู่แฝดอย่างเธอด้วยนะวาดฝัน นี่ฉันต้องทนอยู่กับเธอตั้งครึ่งปีจริง ๆ ใช่ไหม” ภาพศิลป์เอ่ยด้วยน้ำเสียงหงุดหงิด ใบหน้าบึ้งตึงในขณะที่สายตายังคงจ้องมองพี่สาวอย่างไม่พอใจ
วาดฝันเองก็เบ้ปากอย่างไม่แคร์ “ก็แค่ครึ่งปี นายคงไม่เดือดร้อนมากนักหรอก ไม่ใช่ว่านายจะอดทนกับฉันไม่ได้หรอกใช่ไหม ภาพศิลป์” เธอแกล้งประชดเล็กน้อยก่อนจะหันหน้าไปอีกทาง ราวกับว่าเธอไม่รู้สึกอะไร แต่ลึก ๆ แล้ว มันเจ็บที่ต้องมาขอความช่วยเหลือจากน้องชายที่เธอพยายามจะพิสูจน์ให้เขาเห็นมาตลอดว่าเธอไม่ได้ด้อยไปกว่าเขาเลย
“อย่าคิดว่าฉันจะยอมเธอทุกครั้งนะวาดฝัน ถ้าเธอทำห้องฉันเละหรือทำอะไรไม่เข้าท่าละก็ เธอเตรียมย้ายออกได้เลย” เขาขู่ในเชิงข่มพลางมองอย่างไม่พอใจ เธอคือปัญหาที่เขาจำใจต้องอดทนมาโดยตลอด
“ไม่ต้องห่วง ฉันไม่ได้อยากอยู่ที่นี่ไปตลอดหรอก” เธอตอบกลับก่อนจะลากกระเป๋าเข้าห้องด้วยความมุ่งมั่นในใจว่า เธอจะต้องผ่านช่วงเวลานี้ไปให้ได้...ไม่ว่าเธอจะต้องอดทนแค่ไหนก็ตาม
ภาพศิลป์สบถขึ้นด้วยความหงุดหงิดและเจ็บใจที่เสียรู้วาดฝัน โมโหแต่ก็ไม่สามารถทำอะไรได้นอกจากจำใจเอ่ยประชดด้วยความโกรธ
“อยากจะอยู่นักก็ตามใจ แต่ฉันจะยอมเธอแค่ครึ่งปีเท่านั้นนะ ครบกำหนดเวลาเมื่อไหร่ก็ทำตามสัญญาด้วยก็แล้วกัน โธ่เว้ย!”
ภาพศิลป์เอ่ยอย่างมีอารมณ์ก่อนจะสะบัดหน้าพรืดหันหลังเดินกลับเข้าห้องนอนของตนไปพร้อมกับเสียงประตูถูกผลักปิดตามแรงโทสะเกิดเสียงดังปังใหญ่เป็นเหตุให้คนเป็นพี่สะดุ้งก่อนจะระบายลมหายใจด้วยความโล่งอกหลังเอาชนะน้องชายฝาแฝดได้อีกครั้งหนึ่ง
สาวสวยลากกระเป๋าสัมภาระที่หอบเก็บมาจากหอพัก เดินเข้าไปยังห้องนอนซึ่งเธอใช้ประจำเมื่อมาค้างกับน้อง ภาพศิลป์เป็นคนมีรสนิยม น้องชายคงเสียเวลาไม่น้อยกว่าจะจัดห้องให้อยู่ในสภาพนี้หลังจากเธอมาทำรกไว้เมื่อตอนมาอยู่ด้วยครั้งล่าสุด
“ฉันสัญญาว่าฉันจะอยู่อย่างเจียมตัว ไม่ทำห้องนายพังอีก”
เธอไหวไหล่เบาๆ เอ่ยราวจะให้สัญญากับน้องและก็เตือนตัวเองไปในคราวเดียวกัน
การมีวาดฝันเข้ามาร่วมชายคาระยะแรกทำเอาภาพศิลป์หงุดหงิดไม่น้อย แต่ผ่านไปสักสัปดาห์ดูแฝดสาวเจียมตัวไม่ก่อเรื่องวุ่นวายให้เขาปวดหัวแถมยังทำตัวเป็นประโยชน์ ช่วยเก็บกวาดเช็ดถูห้องให้อย่างที่ไม่เคยทำ ประจบเอาใจจนเขาคลายความไม่พอใจได้บ้าง แต่เขาก็ไม่ได้แสดงอาการต้อนรับอยู่ดี เกรงแฝดสาวจะได้ใจ ทุกอย่างคงราบรื่น วาดฝันน่าจะอยู่กับน้องชายได้ถ้าไม่มีเสียงครวญครางของไอ้น้องตัวแสบกับคู่ควงที่เปลี่ยนมาไม่ซ้ำหน้าไม่เว้นแต่ละวันแทบทุกค่ำคืน
เช่นคืนนี้...ในห้องนอนเล็กที่ใช้ผนังเดียวกับห้องนอนของภาพศิลป์ วาดฝันพยายามข่มตาหลับ แต่เสียงกระทบกำแพงปึงปังทำให้เธอต้องลืมตาตื่น นัยน์ตาเบิกกว้างด้วยความตกใจ ก่อนจะต้องหน้าแดงจัดเมื่อได้ยินเสียงครวญครางของผู้หญิงดังทะลุกำแพงเข้ามา ‘โอ๊ย ไอ้ศิลป์ ไอ้น้องบ้า ไม่เกรงใจพี่สาวเลยหรือยังไง!’ เธอบ่นพึมพำพร้อมบีบหมอนแน่น ใบหน้าร้อนเห่อจนนอนไม่หลับ
