บทที่ 8 พี่สาวตัวแสบ

ภาพศิลป์ยืนเท้าเอวจ้องมองแฝดสาวด้วยดวงตาคมดุ คู่แฝดตัวดีของเขาไม่มีทีท่าจะรู้สึกตัว ร่างอวบอิ่มยังนอนซุกตัวอยู่ใต้ผ้าห่มผืนหนา หลับอย่างสบายทั้งที่เป็นเวลาเกือบเที่ยงวัน สายจนตะวันแยงก้นแล้วแม่คู่แฝดของเขายังนอนกองอยู่ใต้ผ้า เปิดแอร์ ดูดเงินค่าไฟในกระเป๋าของเขาอย่างไม่รู้ร้อนรู้หนาว น่าฟาด ขนาดว่าเขาปิดประตูเสียงดังโครมครามก็ไม่มีทีท่าว่าวาดฝันจะรู้สึกตัวตื่น

“ฝัน...วาดฝัน!” ภาพศิลป์แผดเสียงเรียกแฝดสาวอย่าง    อิดหนาระอาใจ

“หืม...อาราย” เสียงงัวเงียเอ่ยพึมพำผ่านลำคอแต่ยังไม่ลืมตา

“จะนอนกินบ้านกินเมืองหรือไงฮะ ตื่นได้แล้ว ฉันจะพาเธอไปสมัครงาน” ภาพศิลป์ปลุกแฝดสาวด้วยน้ำเสียงหงุดหงิด อยากจะฟาดเธอสักป้าบที่ยังมัวนอนเซาไม่ขยับ

“สมัครทำไม...ฉันขี้เกียจทำงานแล้ว เขียนนิยายขายอย่างเดียวก็พอ”

วาดฝันพึมพำตอบโดยไม่ยอมลืมตา ก็เธอเพิ่งได้นอนเมื่อก่อนรุ่งสางนี่เอง ยังไม่ทันหายง่วงภาพศิลป์ก็เข้ามารบกวนเวลานอนของเธอเสียฉิบ ไอ้น้องชายฝาแฝดของเธอนี่มันช่างน่าอัดเสียจริง ๆ เมื่อคืนก็เป็นต้นเหตุทำให้เธอไม่ได้นอนไปทีหนึ่งแล้ว เช้ายังจะมากวนใจคนจะหลับจะนอนอีก

“จะบ้าไปกันใหญ่แล้ว เธอมันก็แค่นักเพ้อเจ้อเท่านั้นเองนะฝันไม่ใช่นักเขียนจะมายึดอาชีพปั้นน้ำเป็นตัว มโนเรื่องนั้นเรื่องนี้ขึ้นมาหลอกคนอ่านหาเลี้ยงตัวเองไปได้สักกี่น้ำกัน อีกหน่อยคนเขาเบื่อเขารู้ทันก็เลิกอ่าน เลิกซื้อนิยายน้ำเน่า ของเธอ แล้วพอถึงตอนนั้นเธอจะทำมาหากินอะไรได้อีกฮะฝัน ลุกไปอาบน้ำและไปสมัครงานกับฉันเดี๋ยวนี้” ภาพศิลป์บ่นยาวเหยียดด้วยความรู้สึกเบื่อหน่ายความคิดของแฝดสาวก่อนจะสรุปด้วยการออกคำสั่ง

“ไม่ใช่ตอนนี้นะศิลป์ ฉันง่วง ฉันอยากจะนอนอะ” วาดฝันดึงผ้าห่มคลุมโปงหลังตอบน้องชายเสียงเซา

ภาพศิลป์ถอนใจอย่างเบื่อหน่ายกับความดื้อรั้นของแฝดสาว  เขาเดินเข้าไปกระชากผ้าห่มบนตัวพี่ ลากตัวคนขี้เซาที่ยังจะปรือตามองอย่างเกียจคร้านขึ้นจากเตียงนอน

“ลุกขึ้นมาเดี๋ยวนี้ ฉันจะไม่ทนให้เธอมาทำตัวเป็นเห็บเป็นหมัดดูดเลือดฉันอีกแล้ววาดฝัน รีบไปอาบน้ำ เธอต้องไปสมัครงานวันนี้” ภาพศิลป์ดุลอดไรฟันอย่างโมโห

วาดฝันทำหน้าบู้บี้โต้เถียงน้องชายพลางสลัดแขนจากฝ่ามือใหญ่ ไม่อยากตื่นก็ต้องตื่น หญิงสาวขยับตัวนั่งในท่าที่สบายขึ้นบนเตียงนอน เงยหน้าส่งสายตาขุ่นมองอีกฝ่ายอย่างไม่เกรงกลัว

“ถ้าฉันเป็นเห็บหมัดดูดเลือดนายได้ นายก็ต้องเป็นหมานะสิ”

“เป็นหมาก็ยังดีกว่าเป็นเห็บอย่างเธอแหละยายตัวขี้เกียจ เลิกพูดมากแล้วลุกไปอาบน้ำแต่งตัวเดี๋ยวนี้ ฉันจะพาเธอไปสมัครงาน เจ้านายคนใหม่เขารอเธอนานแล้วเข้าใจไหม” ภาพศิลป์ถอนหายใจแรงด้วยความเอือม

“เจ้านายคนใหม่! นายหมายถึงใครอะ” วาดฝันมุ่นคิ้วมองคนตรงหน้าด้วยความสนใจ

“แฟนฉันเอง เธอชื่อวิวาห์ เปิดบริษัทส่งออกสินค้าอยู่แถวนี้แหละ และฉันก็ฝากเธอให้ไปทำงานกับเขาแล้ว เพราะฉะนั้นรีบลุกไปอาบน้ำแต่งตัวเดี๋ยวนี้ แฟนฉันเขารอเธออยู่เข้าใจไหมฝัน”   

ภาพศิลป์อธิบายเสียงขรึมพลางส่งสายตาดุมองแฝดสาวอย่างไม่ชอบใจในความดื้อของเธอ

“วิวาห์...ชื่อผู้หญิงคนใหม่ของนายเหรอ” วาดฝันกะพริบตาปริบกับชื่อประหลาด ๆ ของคนรักน้องชาย

“ไปอาบน้ำเดี๋ยวนี้วาดฝัน อย่าให้ฉันหมดความอดทนจนต้องทุบเธอเหมือนเมื่อตอนเด็ก ๆ นะ” ภาพศิลป์ขู่เสียงเอาจริงเอาจัง

“โอ๊ย...ดุจริงอะไรจริง เลิกข่มขู่แล้วก็ออกไปรอฉันข้างนอกเลยไป บอกผู้หญิงของนายให้รออีกสิบนาที ฉันจะรีบวิ่งผ่านน้ำแล้วแต่งตัวออกไปทำตามความต้องการของนายให้ไวที่สุดเลย ไอ้น้องบ้าอำนาจ”

วาดฝันทำหน้าง้ำเถียงน้อง แต่ยอมลุกขึ้นจากเตียง เดินไปค้นเสื้อผ้าออกจากตู้พร้อมคว้าผ้าขนหนูเดินเข้าไปในห้องอาบน้ำ ท่ามกลางสีหน้าเอือมระอาของแฝดน้อง คนโดนบังคับใช้เวลาจัดการกิจวัตรส่วนตัวแค่สิบนาทีตามที่ลั่นวาจาไว้ เมื่อเจอคนรักใหม่ของน้องชายเป็นครั้งแรกวาดฝันก็ไม่ได้รู้สึกแปลกใจใด ๆ กับเรื่องเมื่อคืนอีก มิน่าน้องชายตัวแสบถึงได้ขยันขันแข็ง ไม่รู้จักเหน็ดจักเหนื่อยพาให้เธอพลอยอดหลับอดนอนไปด้วย สาเหตุจากทนนอนฟังเสียงครวญกระเส่าของแม่สาวสวยหุ่นดินระเบิดนามว่าวิวาห์คนนี้ส่งเสียงระงมเป็นจักจั่นทั้งคืน

“สวัสดีค่ะ ศิลป์บอกว่าคุณเป็นน้องสาวฝาแฝดของเขาใช่ไหมคะ” สาวหุ่นนางงามเอ่ยถามอย่างคนมีมนุษยสัมพันธ์ดี

“ค่ะ แต่ฝันเกิดก่อนหมอนี่สองนาที น่าจะเรียกว่าเป็นพี่สาวฝาแฝดมากกว่าค่ะ” วาดฝันอธิบายอย่างไม่ยอมรับ

“เธอคงลืมไปแล้วว่า...พี่สาวน่ะควรเป็นที่พึ่งให้น้อง ไม่ใช่มาทำตัวเป็นภาระของฉันอย่างนี้นะฝัน” ภาพศิลป์เบ้ปากเอ่ยเยาะ

“แหม...คนเรามันก็ต้องมีเวลาอ่อนแอบ้างแหละน่า พี่สาวคนนี้ขอพักบ้างก็แล้วกัน แต่ที่ผ่านมา...ฉันไม่เคยทำให้นายผิดหวังที่มีฉันเป็นพี่สาวเลยนะ” วาดฝันตอบกลับอย่างไม่ยอมแพ้ดวงตาทอประกายบอกถึงความเบื่อหน่ายที่ถูกน้องชายเสียดสีอยู่เสมอ

“เฮอะ...กล้าพูดว่าไม่เคยทำฉันผิดหวัง ฉันไม่เคยหวังกับคนอย่างเธอต่างหากฝัน พี่อะไรทำตัวเป็นทากเป็นเหลือบไรเกาะน้องเหมือนอย่างเธอฮะ...” ภาพศิลป์ทำหน้าเบ้เอ่ยเยาะหยัน