บทที่ 157

ซือหนิงจ้องมองมือของเธออย่างเหม่อลอย เป็นเวลานานก็ยังตั้งตัวไม่ติด

  “เธอ...พูด...ว่าอะไรนะ?” ซือหนิงเงยหน้าขึ้นอย่างเชื่องช้าราวกับหุ่นยนต์ มองไปที่ดวงตาของเจียงหลาน เธอแทบจะคิดว่าตัวเองหูแว่วไปแล้ว

  เจียงหลานทำท่าทางซ้ำอีกครั้ง: เราจะไปจากที่นี่ จะไม่กลับไปแล้ว

  “เธอเอาจริงเหรอ?”

  ก่อนหน้านี้ไม...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ