บทที่ 436

เจียงหลานขมวดคิ้วเล็กน้อย ในใจรู้สึกไม่สบายใจอยู่บ้าง

　　เผยชิงเซิงเอ่ยขึ้น “พี่สะใภ้ไม่มีที่ไปแล้วเหรอครับ?”

　　แม้ในใจจะเต็มไปด้วยความสงสัย แต่เจียงหลานก็ยังพยักหน้า

　　“น่าสงสารจังเลยนะ ลืมไปแม้กระทั่งว่าตัวเองพักอยู่ที่ไหน” รอยยิ้มบนใบหน้าของเขายังคงไม่จางหายไป ผมลอนที่ตกลงมาสองข้างแก้มบดบังใบหน้าข...