บทที่ 503

ลู่จิ้งฉือไม่ได้พูดอะไรอีก เขาเอาแต่จ้องมองเจียงหลานอยู่อย่างนั้น ในยามที่สายตาสบกันนั้น มีเพียงความห่างเหินที่ไม่อาจเอื้อนเอ่ยเป็นคำพูดได้

　　เจียงหลานจึงลดสายตาลง หลบเลี่ยงการสบตาเขา

　　ลู่จิ้งฉือโอบกอดเธอไว้ ถอนหายใจออกมาอย่างเงียบงัน เขาค่อยๆ ลูบผมของเธอเบาๆ “นอนเถอะนะ”

　　น้ำเสียงของเขากลับมาสงบนิ...