บทที่ 105 105

105

หลังข้อมือของอิงลดาเป็นอิสระ ร่างสูงระหงรีบหยัดตัวยืนขึ้นทันที พร้อมกับตวัดรองเท้าส้นสูงที่ใส่อยู่ออกจากเท้า แล้วถีบใบหน้าของพงษ์ที่กำลังอยู่ในอาการตะลึงอย่างแรง จนร่างสูงหงายหลังล้มลงกับพื้น เมื่อมันเห็นเหยื่อที่คิดว่าไม่มีพิษสงอะไรถีบหน้ามันอย่างแรงจนก้นจ้ำเบ้า ก็รีบถลันกายลุกขึ้นยืนสะบัดศีรษ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ