บทที่ 38 38

38

คนที่ถูกถามย้ำคำถามเดิมได้แต่นิ่งงัน เพราะไม่ได้นึกเตรียมคำตอบเอาไว้ ฉะนั้นสิ่งที่ควรจะตอบออกไปก็คือ “ไม่...ไม่ได้หรอกครับน้องภีม”

“ทำไมล่ะคับน้าแหนม” เสียงที่ถามของเด็กชายเจือไปด้วยอาการสงสัย มือเล็กๆ ยกขึ้นเท้าคางรอคำตอบ

นอกจากน้องภีม คนที่อยากรู้เหตุผลอีกคนก็คือภูวดล ใบหน้าที่เกลื่อนไปด้วยร...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ