บทที่ 40 40

40

“ตกลงมึงจะรับฝากหรือเปล่าวะ” ภูวดลที่ก้าวตามหลังออกมาติดๆ เอ่ยถามแกมหัวเราะ ยกมือขึ้นกอดอกเพราะความหนาวยะเยือก ทั้งที่ตัวเองสวมเสื้อยืดแขนยาวคอพับตลบลงตัวหนาอยู่ นึกแปลกใจที่ตอนนั่งคุยเมื่อกี้ไม่ยักหนาว

“ฝากอะไรหรือวะ” ปากถามแต่สายตายังไม่ละจากกล้องในมือ

“มึงรู้อยู่เต็มอกนะไอ้เรนว่ากูหมายถึงเร...