บทที่ 46 46

46

“ตอนนั้นผมกับไอ้เรนเพิ่งเรียนจบมหาวิทยาลัยครับพี่แจง คนหนุ่มอายุเพิ่งยี่สิบเอ็ด อารมณ์รักกำลังรุนแรง รักมากก็เลยเสียใจมาก...” ภูวดลปริปากเล่าเรื่องของผู้เป็นเพื่อนต่อ โดยไม่ต้องกระซิบกระซาบเช่นก่อนหน้านี้ ทว่ายังพูดไม่ทันจบประโยคร่างระหงของอิงลดาก็ผุดลุกขึ้นยืน เรียวปากอิ่มเม้มเข้าหากันแน่น เกิด...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ