บทที่ 27 การกระทำ

“คำขอโทษพล่อยๆ แค่ไม่กี่พยางค์มันไม่ได้ทำให้ความเจ็บหายไปจากจิตใจเหรอ?” หึมันน่าตลกสิ้นดี การทำให้เจ็บแล้วสุดท้ายก็มารู้ตัวสำนึกทีหลังแบบนี้ผมโคตรเกลียดบอกเลย “ทางที่ดีเลิกยุ่งแล้วเอาเวลาไปใส่ใจเมียที่อยู่ข้างๆ ดีกว่า”

เป็นครั้งแรกนะเมื่อกี้ที่ฉันห้ามทั้งเตวิชและก็ยูเพื่อไม่อยากให้เกิดเรื่องราวแ...