บทที่ 29 ให้รู้ความจริงไม่ได้

                ตอนนี้ฉันคิดว่าตัวเองเป็นผู้ใหญ่ที่ไม่สามารถเถียงผู้ชายที่เรียกได้ว่าเด็กกว่าได้เลย ทั้งๆ ฉันเองก็สามารถสรรหาคำมาพูดหลากหลายแต่ผลมันก็อย่างที่เห็นเหมือนกับว่าฉันเดินหน้าไปหนึ่งก้าวยูซึ่งตามหลังมากับเดินนำหน้าฉันไปสองก้าว มันเป็นแบบนี้ตลอดทุกคนว่าไหม

“ช่างเถอะเอาเป็นว่าฉันขอถามกลั...