บทที่ 30 เรียนจบ

ฉันมองไปที่ยูเพราะยังไม่เห็นเขาใช้ผ้าเช็ดหน้าผืนนั้นเลย มันยังอยู่คามือใหญ่อันขาวผ่อง สายตาของยูมองไปรอบๆตัวก็นึกอะไรขึ้นมาได้

“เออลืมถามแล้วรู้ได้ไงว่าฉันอยู่ในบริษัทนี้คงไม่บังเอิญใช่ไหม?”

“ตายแล้ววะ!”

ยูลุกขึ้นเต็มความสูงพร้อมกับใบหน้าแตกตื่นเต็มแก่

“อะไร นะ นายเป็นอะไร”

“ฉันไปก่อนนะ มีเร...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ