บทที่ 46 ห้องของเรา

ผมพูดอือออกับวิตตาไปแบบนั้นแหละทั้งที่ความจริงแล้ววันนั้นมีการรับสมัครพนักงานขับรถเหรอ ผมไม่รู้ด้วยซ้ำไปแต่ก็เอาเถอะในเมื่อทุกอย่างมันเข้าเป้าทุกประการ

เออลืมบอกไป สิ่งที่อยู่ในมือวิตตานั้นมันเป็นบัตรพนักงานจริงๆ เอาจริงก็พึ่งได้มาวันนี้ตอนบ่าย คนของแม่เป็นคนทำให้ด้วยความไม่สนใจก็ไม่ได้อ่านอะไรเ...