บทที่ 48 เลวร้าย

การยืนพิงประตูที่เปิดค้างไว้แบบนั้นแล้วมองดูยูเดินสำรวจรอบๆ ห้องทั้งลูกบิดประตู เตียง ตู้เสื้อผ้าแม้กระทั้งตู้กระจกเขาเหมือนจะรอบคอบมากกับการสำรวจ แต่มันก็ไม่ผิดหรอกในเมื่อเขาเป็นผู้เช่า เป็นผู้จ่ายเงิน

“ไม่เหมือนยังไง?” ผมถามกับวิตตาก่อนที่จะมานั่งลงตรงเตียงนอน ห้องมีความสะอาดทุกซอกมุมแบบนี้เข้...