บทที่ 51 เล่นด้วย

จนแล้วจนรอดจมูกโด่งก็กดฝังเข้าไปยังเนื้อแก้มนุ่มๆ กลิ่นหอมๆ ทันที เนิ่นนานมากที่จะเอาออกแต่ทว่าจมูกโด่งก็ยังคลอเคลียอยู่บริเวณนั้นไม่ขยับห่างออกไปไหนดุจว่าอยากจะทำเหมือนเดิมหลายๆ  ครั้งหลายครา

“นะ นายยู”

ฉันหลับตาปี๋เพื่อไม่อยากรับรู้อะไรแต่ความรู้สึกของคนเรามันปฏิเสธไม่ได้ว่าเวลามีอะไรมากระทบร...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ