บทที่ 69 แอบถาม

“โอเคงั้นไปทำงานได้แล้ว ไปไม่ทันโดนไล่ออกไม่รู้ด้วย”

เขาแช่งให้ฉันตกงาน คนบ้า!

ยูพูดเพียงแค่นี้ก็ลุกขึ้นแล้วแยกออกไปอีกทางหนึ่งเลยปล่อยให้ฉันนั่งคิดอะไรเพลินๆ แบบนั้นไปเรื่อยๆ ยังอีกนานที่จะถึงเวลาเข้างาน การถอนหายใจครั้งแล้วครั้งเล่าบ่งบอกเป็นอย่างดีว่าฉันรู้สึกยังไงมันสับสนปนท้อไปหมด ฉันรู้สึ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ