บทที่ 72 หายห่วง

สามสิบนาทีผ่านไป...

ผมรออยู่หน้าห้องตรวจคนเดียว ส่วนวิตตาเข้าไปแล้วใช้เวลานานพอสมควรแล้ว มันเป็นโรงพยาบาลของไอ้คินไงครับทุกคนทายาทคนเดียวของโรงพยาบาลเอกชนยักษ์ใหญ่

ผมปรึกษามันเป็นที่เรียบร้อยแล้วก่อนมาเมื่อวาน วันนี้มันว่าจะมาหาหากปลีกตัวได้ นั่นไงพูดไม่ทันขาดคำหนุ่มนายแพทย์หล่อก็เดินตรงมาอย่าง...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ