บทที่ 78 ไม่สบาย

น้ำเสียงสั่นๆ ฉันรับรู้ดีว่ายูหนาวมากแค่ไหนที่ขับรถลุยฝนมาขนาดนี้ ก็เขาบอกฉันเพียงว่าไปทำงานพิเศษเท่านั้น จึงไม่รู้ว่ามันใกล้ไกลมากแค่ไหน มือของเขาเหี่ยวย่นสั่นไหวในขณะยื่นซองยาที่แห้งสนิทมาให้ตรงหน้า

ซองยาที่ไม่แม้แต่จะเปียกฝนเลยสักนิดยูเก็บไว้ตรงไหน

“ขอบใจนะ”

ว่าไปฉันก็เกรงใจเขาเหมือนกันที่ต...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ