บทที่ 98 ระแวง

ฉันพยายามกลั้นน้ำตาเพื่ออยากให้มันหยุดฉันไม่อยากให้ยูเห็นว่าเป็นผู้หญิงเจ้าน้ำตานิดหน่อยก็เอามาอ้างแต่ทว่าเสียงสะอึกมันกับไม่หายไปง่ายๆ ยิ่งตอนนี้ยูกำลังเช็ดน้ำตาที่ใบหน้าของฉัน ความรู้สึกเห่อร้อนก็เข้ามาเยือนกระทบตัวเองอีกครา มันทั้งประหม่ามากในตอนที่หลังมือเขาถูกแก้มฉันแบบเบาๆ ไม่ได้การฉันต้องท...