บทที่ 102 เอาจริง

“งั้นเอาเบาๆก่อนนะ” นิคมหยิบที่หนีบนิ้วออกมายื่นให้วรุมต์กับวายุวรรษคนละอันและเขาถือไว้อันหนึ่ง

“จับมือมันมา” นิคมบอกลูกน้องแล้วแสยะยิ้มให้พวกมัน

“พวกมึงจะทำอะไร”

“กูถามดีๆแล้วพวกมึงไม่พูดกันเองนะ..” นิคมดูคนที่เป็นลูกพี่มาทรมานก่อนยังไงมันต้องพูดและเขากับทุกคนก็ไม่ได้คิดจะทำพวกมันถึงตาย

“อย่านะ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ