บทที่ 2 คบซ้อน
“หื้มม..” วายุวรรษครางในคอทำให้ศศินัดดาได้ใจจับหัวท่อนเอ็นรูดรัวเร็วๆไม่หยุดพร้อมจังหวะปากอมดูดดื่มอย่างแรงชายหนุ่มก็เด้งสะโพกเร็วขึ้นตามปากและมือนุ่มที่จัดการท่อนเอ็นจนหายใจหายคอไม่ทันยกหัวมันซดโฮกฮากอย่างตะกละตะกลามจนวายุทนไม่ไหวกระทุ้งท่อนเอ็นเข้าออกลึกขึ้นก่อนจะปล่อยลาวาร้อนพุ่งออกมาเต็มปากเต็มคอของน้องดาที่สะอึกแต่ไม่หยุดเพื่อให้เขาสุขสม
“หื้มมม น้องดา..”
“แผล่บๆ แผล่บๆๆ..”
เมื่อวายุวรรษไม่ห้ามไฮโซสาวก็จัดการสวมเครื่องป้องกันให้กับท่อนเอ็นอีกครั้งแล้วร่างผอมเพรียวก็ขึ้นขย่มท่อนเอ็นอย่างหนักหน่วงกระแทกร่องสวาทเข้าใส่ยาวนานและเธอเสร็จสมไปสองรอบจนสุดท้ายวายุวรรษทนไม่ไหวยกร่างผอมเพรียวหงายหลังนอนพาดสะโพกบนที่วางแขนแล้วกระแทกท่อนเอ็นเข้าใส่เต็มแรงสาดอารมณ์ดิบเข้าใส่ไม่ยั้งก่อนเขาจะถึงจุดหมาย
“ป้าบๆๆ ป้าบๆๆๆ..”
“โอ้ะ หื้มมม..”
“อ้ะ อ้ายยย..”
สองหนุ่มสาวฟาดฟันกันอย่างถึงพริกถึงขิงจนหมดแรงแต่ยังมีแรงลุกไปอาบน้ำแต่งตัวแล้วเดินทางไปสนามบินเพื่อเดินทางกลับเมืองไทยตามเวลาที่กำหนด
ส่วนบาลิกาอาบน้ำแต่งตัวเสร็จก็ไปรับประทานอาหารเย็นกับแฟนหนุ่มที่ร้านอาหารชื่อดังและไปดื่มกันต่อที่คลับหรูตามรสนิยมของบุรินทร์ สรรังสรรค์ หนุ่มตี๋ทายาทบริษัทนำเข้ารถยนต์หรูรางใหญ่ของเมืองไทย
“เป็นอะไรคะฟลุค ไม่เห็นคุยพูดอะไรเลยหรือว่าเบื่อที่มากับบีคะ” บาลิกาถามแฟนหนุ่มที่ไม่ค่อยพูดคุยเหมือนแต่ก่อนที่เจอกัน
“พอดีมีเรื่องให้คิดนิดหน่อย บีไม่ต้องเป็นห่วงครับ”
“บอกบีได้มั้ยคะ หรือมีอะไรให้บีช่วยก็บอกได้ค่ะ”
“อย่าเลยครับ ผมเป็นผู้ชายจะมาขอให้บีน่าช่วยได้ยังไงครับ” ในใจเขาอยากจะพูดไปเลยแต่ก็ไว้หน้าตัวเองเพราะเงินจำนวนสองล้านมันไม่มากสำหรับเขาแต่ตอนนี้ในบัญชีของเขามันหมดเกลี้ยงแล้วพ่อก็ตัดเงินเดือนเพื่อไม่ให้เขาไปเล่นการพนันและตอนนี้เขาติดพนันบอลอยู่สองล้านกว่าและเอารถซุปเปอร์คาร์ของเขาไปวางไว้เป็นหลักประกันหากจะเอารถออกมาขับก็ต้องเอาเงินสองล้านไปคืนหรือไม่ก็ทยอยจ่ายแล้วรอแม่โอนมาให้และทางคนรับแทงพนันบอลก็ให้อันธพาลมาดักทวงเงินของเขา
“ฟลุคไม่บอกเพราะเกรงใจบีเหรอคะ ไม่ต้องเลยค่ะบียินดีช่วยฟลุคไม่งั้นบี คงไม่สบายใจค่ะ” เขาไม่เคยเป็นแบบนี้มาก่อนหากไม่เหลือบ่ากว่าแรงเธอก็ยินดีช่วย
“คือรถของฟลุคพังต้องการใช้เงินและไม่อยากบอกพ่อแม่กลัวท่านจะไม่ให้ฟลุคขับรถอีกน่ะ”
“ฟลุคต้องการใช้เท่าไหร่คะ เอาที่บีก่อนก็ได้” บาลิกาบอกแฟนหนุ่มอย่างใเพราะเธอก็มีเงินสำรองของตัวเองที่สามารถเบิกมาใช้ได้หากพ่อแม่ส่งมาให้ไม่ทันและเป็นเงินเก็บส่วนตัวของเธอที่ได้จากพ่อแม่ปู่ย่าตายายในวันสำคัญต่างๆและมีมากกว่าห้าล้านแต่ในบัญชีหลักที่แม่เก็บไว้ให้ก็มีหลักร้อยล้านและเธอไม่จำเป็นถอนออกมาใช้เพราะพ่อแม่ส่งมาให้ใช้ทุกเดือนและเธอไม่เคยใช้หมดทให้มีเหลือเก็บในบัญชีเพิ่ม
“ประมาณห้าแสนบาทครับ”
“ห้าแสนบาท..” เสียงหวานอุทานออกมาด้วยความตกใจไม่คิดว่าค่าซ่อมรถจะโหดขนาดนี้แต่ก็ต้องยอมรับว่ารถราคาหลักสิบล้านราคาซ่อมมันก็ต้องแพงอยู่แล้ว
“เอ่อ ไม่เป็นไรครับบีน เดี๋ยวผมจะลองโทรไปหาพี่ชายก็ได้ครับ แต่พ่อต้องรู้แน่ๆเลย” บุรินทร์พูดเสียงอ่อยๆ
“ฟลุคอย่าเข้าใจผิดนะคะ บีไม่คิดว่าค่าซ่อมรถจะแพงขนาดนี้ค่ะ”
“ฟลุคก็คิดไม่ถึงเหมือนกันครับ แต่ถ้าไม่ซ่อมก็ไม่มีรถใช้พาบีไปเที่ยวครับ” ครั้งนี้เขาบอกเธอก่อนหน้านั้นแล้วว่ารถซ่อมอยู่ยังไม่เสร็จ แต่ความจริงคือเขาเอาไปวางค้ำประกันกับคนรับแทงพนันบอล
“งั้นบีกลับถึงฝรั่งเศสแล้วบีน่าจะโอนเงินให้นะคะ” บาลิกาตัดสินใจให้แฟนหนุ่มยืมเงินไปซ่อมรถก่อนเพราะคิดว่าเขากลัวพ่อด่าจึงไม่อยากบอกเพราะเงินแค่นี้สำหรับบุรินทร์นั้นมันเล็กน้อยมาก
“เกรใจบีจังเลยครับ เอาไว้ฟลุครอให้แม่แอบโอนมาให้ดีกว่าครับ” บุรินทร์ทำท่าเกรงใจแฟนสาวทั้งที่ตอนนี้ใจของเขาคิดถึงบอลรอบใหม่ที่กำลังจะลงสนามและคิดไว้ว่าจะเล่นแทงทีมในดวงใจเพราะเล่นในบ้านยังไงรอบนี้ก็ไม่แพ้แน่
“ไม่ต้องเกรงใจเลยค่ะ บีเต็มใจให้ฟลุคยืมค่ะ”
“ขอบคุณครับบี งั้นเราไปทานอาหารกันนะครับ เดี๋ยวฟลุคจะพาบีไปทานที่ร้านประจำของเรานะครับ” ร้านประจำที่เขาพาเธอไปเดทครั้งแรกที่คบหาเป็นแฟนกันและเป็นคลับเฮ้าส์ที่มีชื่อเสียง
“งั้นมื้อนี้บีเลี้ยงเองฟลุคห้ามปฏิเสธค่ะ”
“แต่ว่า..”
“เอาไว้คราวหน้าฟลุคค่อยจ่ายนะ”
“ก็ได้ครับ งั้นไปกันเลยนะครับ” ตอนนี้เขาสบายใจแล้วจึงพาแฟนสาวไปรับประทานอาหารเย็นด้วยกันท่ามกลางบรรยากาศโรแมนติก
สองหนุ่มสาวรับประทานอาหารอิ่มแล้วบุรินทร์ก็ดื่มต่อจนกระทั่งดึกถึงไปส่งแฟนสาวที่โรงแรมด้วยรถแท็กซี่แทนรถส่วนตัวของเขาที่เอาไปค้ำประกันแทนเงินจำนวนสองล้าน
“เอ่อ ฟลุคคะอย่าทำแบบนี้ค่ะ” บาลิกายกมือขึ้นดันใบหน้าของเขาที่ก้มลงมาจะจูบเธอ
“ทำไมครับบี เราเป็นแฟนกันนะครับ”
“คือว่า บียังไม่พร้อมค่ะ” เธอยังไม่มั่นใจในตัวของบุรินทร์แม้จะคบกันแต่ไม่ปล่อยเนื้อปล่อยตัวนอกจากจับมือถือแขนเท่านั้น
“บีครับ เราเป็นแฟนกันเรื่องกอดจูบมันเป็นเรื่องปกติใครๆก็ทำกันนะครับ” บุรินทร์หงุดหงิดที่ได้แค่จับมือถือแขนแฟนสาวทั้งที่คบหากันมาได้ปีกว่าแล้ว ทั้งที่เขาคบกับบาลิกาแล้วเขามีความสัมพันธ์กับผู้หญิงคนอื่นลับหลังเธอมานับไม่ถ้วน
“บีบอกฟลุคแล้วไงว่าบียังไม่พร้อมถึงขั้นนั้น”
“บีไม่ไว้ใจฟลุคเหรอครับ” หนุ่มหล่อพูดตัดพ้อแฟนสาวที่ไม่ไว้ใจเขา
“ไม่ใช่ค่ะ เราคบกันได้ไม่นานและบีน่าอยากให้แน่ใจจริงๆว่าเราสองคนจะพร้อมแต่งงานกันและถึงเวลานั้นบีน่าพร้อมจะมอบกายและใจให้ฟลุคคนเดียวค่ะ”
“ก็ได้ครับ ฟลุคจะรอวันที่บีพร้อมครับ” บุรินทร์เก็บอาการหัวเสียไว้แล้วยิ้มให้แฟนสาว
“ขอบคุณนะคะฟลุคที่เข้าใจบี”
“ก็ฟลุครักบีนี่ครับ งั้นเข้าห้องเถอะครับเดี๋ยวผมจะกลับแล้วครับ ฝันดีครับบี” ไฮโซหนุ่มหล่อจับมือเธอมาจูบเบา
“ฝันดีค่ะฟลุค พรุ่งนี้เจอกันค่ะ” บาลิกายิ้มให้แฟนหนุ่มแล้วเดินเข้าห้องปิดประตูลงล็อคเรียบร้อยแล้วเดินไปทิ้งตัวลงบนโซฟายิ้มเพราะมีบุรินทร์คนเดียวที่ข้ามความสัมพันธ์จากเพื่อนมาเป็นแฟนเพราะที่ผ่านมาไม่มีใครผ่านมาถึงขั้นนี้ได้และบุรินทร์ก็ผ่านด่านและกฎเกณฑ์ที่เธอวางไว้ได้จึงยอมรับสถานะแฟนและปีกว่าที่คบกันมาเขาไม่เคยทำให้ผิดหวัง
ฝ่ายบุรินทร์เมื่อแฟนสาวเข้าห้องพักไปแล้วเขาก็ออกไปจากโรงแรมเพื่อไปดื่มต่อกับสาวสวยที่เขานัดซ้อนไว้ตอนดึกซึ่งบาลิกาไม่มีทางรู้ว่าเขาไม่ได้มีเธอแค่คนเดียว เขาคบเธอเพราะความเหมาะสมและบาลิกาก็สวยน่ารักถูกใจเขาทุกอย่างแต่จะให้เขารอให้เธอพร้อมก็คงไม่ไหวจึงหากินรายทางไปเรื่อยๆ
เวลาผ่านไปหกเดือน
หลังจากบาลิกาโอนเงินให้แฟนหนุ่มได้ห้าวันเขาก็โอนคืนมาให้เธอแล้วก็ยืมอีกอ้างโน่นนี่นั่นมาตลอดและตอนนี้ยอดเงินที่หยิบยืมไปมาเพิ่มขึ้นกว่าสี่ล้านบาททำให้บาลิกาหวนคิดว่าทำไมแฟนหนุ่มถึงช็อตเงินบ่อยๆแต่พอถามเขาก็พูดโน้มน้าวให้เธอเชื่อและที่เธอให้ยืมก็คิดว่าเขาจะเอามาคืนเหมือนครั้งก่อนๆแต่ไม่เลยพอถามเขาก็อ้างโน่นนี่นั้่น
“ตู้ดดๆๆ..” เสียงโทรศัพท์ของบุรินทร์ดังขึ้นขณะที่เขากำลังเข้าด้ายเข้าเข็มกับสาวสวยลูกครึ่งไทยอังกฤษที่เจอกันในคลาสเรียนและสานสัมพันธ์ซ้อนกับบาลิกา
“อ่า อ้ะ อู้วว ฟลุคขาเอาแรงๆค่ะ อ่า อ้ะ อ้า เอวาจะเสร็จแล้วค่ะ อ่า อู้วว..” เสียงร้องครวญครางดังลั่นราวกับจะขาดใจตายเพราะแรงกระแทกกระทั้นจากด้านหลังและเธอก็โยกสะโพกรับอย่างรุนแรงไม่แพ้กัน
“ตั้บบๆๆ ตั้บบๆๆ..”
“อืม เอวาหอยคุณหนีบผมแน่นมากดีจริงๆ อ่าส์ อื้ออ..” ไฮโซหนุ่มไม่สนใจเสียงโทรศัพท์เพราะร่าผอมเพรียวที่คลานเข่าให้เขาเอาอย่างเมามันน่าสนใจกว่าจึงรัวสะโพกกระแทกท่อนเอ็นลำยาวเข้าออกไม่หยุด
ตั้บบๆๆ ตั้บบๆๆ..”
“ดู้ดดๆๆ..”
“โทรศัพท์ค่ะฟลุคขา อ่า อื้อ อย่าหยุดนะคะ อือ อ้า อู้วว..” สาวสวยบอกเขาไม่ให้หยุดรับเพราะเธอใกล้จะเสร็จแล้ว
“อืมม ไม่หยุดครับที่รัก อ่าส์..” ไฮโซหนุ่มก็จับเอวบางไว้แล้วตอกอัดเข้าใส่ร่องสวาทของสาวสวยอย่างรุนแรงติดกันจนหายใจไม่ทันแล้วเขาก็ปลดปล่อยน้ำรักเข้าใส่ร่องสวาทของเธอ
“เอวา โอ้วววส์..”
“อ้ะ ฟลุคขาเสร็จแล้ว อ้ะ อ้ายยยส์..”
สองร่างเกร็งกระตุกเข้าใส่กันไม่หยุดแล้วเอวาก็ทรุดตัวนอนคว่ำหน้าลงบนเตียงแล้วร่างสะโอดสะองของบุรินทร์ก็ทาบทับลงไปแล้วบดคลึงท่อนเอ็นวนไปมาไม่หยุด
“คุณสุดยอดมากเอวา อื้มม..” บุรินทร์หายใจหอบเหนื่อยเขาชอบผู้หญิงร้อนแรงอย่างเอวาที่สามารถปรนเปรอเขาได้อย่างถึงอกถึงใจ
“ตู้ดดๆๆ..”
“ไม่รับเหรอคะฟลุค” เสียงแหบพร่าของสาวสวยบอกหนุ่มหล่อที่เธอคั่วมาพักใหญ่และติดใจเซ็กส์ของเขาจึงปรนเปรอเขาอย่างถึงใจมีกลเม็ดเด็ดพรายเท่าไหร่ก็งัดมาใช้จนเขาทั้งรักทั้งหลงเธอและไม่สนใจว่าเขาจะมีแฟนแล้ว
“เอาไว้ผมค่อยโทรกลับครับ” ตอนนี้เขามีความสุขไม่อยากคุยกับบาลิกา
“งั้นรอบนี้เอวาขึ้นเองนะคะ”
เมื่อเอวาพูดจบบุรินทร์ก็ถอนท่อนเอ็นลำยาวออกจากร่องสวาทของเธอแล้วนอนหงายให้เธอขึ้นควบขี่เขาอย่างเมามันและผลัดกันรุกผลัดกันรับอย่างดุเดือนจนหมดแรงแล้วหลับไปด้วยกันอย่างมีความสุข
ส่วนบาลิกาโทรหาแฟนหนุ่มติดแต่เขาไม่รับสายเธอก็เก็บลากกระเป๋าเดินทางขึ้นเพื่อเครื่องบินไปเที่ยวอิตาลีกับเพื่อนก่อนจะกลับเมืองไทยเพราะเธอเรียนจบปริญญาโทและเรียนจบแฟชั่นดีไซน์จากสถาบันชั้นนำของฝรั่งเศสและยังได้ฝึกงานกับแบรนด์ดังที่ย่ายายแม่พี่สาวและญาติพี่น้องเป็นลูกค้าวีไอพีมานานอีกด้วย
“ตู้ดดๆๆ..”
“ว่าไงอาม แกอยู่ไหนแล้ว” บาลิกาลงจากเครื่องบินเพื่อนก็โทรมาพอดี
“ฉันอยู่ที่โรมแล้วล่ะ แกล่ะอยู่ไหนบีบี๋” อามหรือศลิษา ชาญเจริญ สาวสวยเชื้อสายจีนทำสวนผลไม้ที่ชุมพรและยังเป็นเจ้าของบริษัทส่งออกผลไม้รายใหญ่และยังมีพวกปาล์มและยางและไม่มีใครไม่รู้จักเสี่ยอุทิศกับคุณนายสมรศรีคนดังเมืองชุมพรที่เรียนมาด้วยกันตั้งแต่ไฮสคูลที่ออสเตรียด้วยกันพอจบแล้วเธอก็กลับเมืองไทยไปช่วยงานครอบครัวและตอนนี้หนีการดูตัวมาเที่ยวอิตาลีกับบาลิกาที่เรียนจบพอดีกลำลังจะกลับเมืองไทย
“อยู่ที่สนามบินกำลังเรียกรถให้ไปส่งที่โรงแรมน่ะแก เดี๋ยวเจอกันนะ”
“โอเคจ้ะ..”
สองสาวคุยกันเสร็จก็วางสายแล้วบาลิกาก็เดินไปเรียกรถแท็กซี่เพื่อให้ไปส่งโรงแรมในกรุงโรมที่เธอกับศลิษาจองไว้หนึ่งอาทิตย์ก่อนจะไปพักที่มิลานอีกหนึ่งอาทิตย์แล้วก็บินกลับเมืองไทย
“คิดถึงแกจังเลยบีบี๋” ศลิษาโผไปกอดเพื่อนด้วยความคิดถึงแม้จะโทรคุยกันบ่อยๆแต่ไม่เหมือนเจอหน้ากันแบบนี้
“ฉันก็คิดถึงแกอ่ะอาม” บาลิกากอดเพื่อสาวด้วยความดีใจที่ได้เจอกันและได้เที่ยวด้วยกัน
“เสียดายที่ปลายกับเบลมาไม่ได้นะแก แล้วนี่แกมาคนเดียวเหรอยะ” ศลิษาผละออกมองเพื่อนแล้วยิ้มให้กันเพราะยังขาดเพื่อนอีกคนที่สนิทกันมากเหมือนพี่น้องกันเลยทีเดียว
“จะให้ฉันมากับใครยะ” บาลิกาพูดยิ้มๆ
“ไหนแกอกว่ามีคนคุยๆอยู่ไงล่ะ ทำไมไม่มากด้วยหรือว่าไม่ผ่านอีกล่ะ” เธอรู้จากบาลิกาว่ากำลังคบหากับบุรินท์ทายาทนักธุรกิจชื่อดังแต่ไม่ได้บอกคนในครอบครัวมีแค่เพื่อนๆเท่านั้นที่รู้แต่ยังไม่เคยเจอกันและยังบอกว่าถ้าพร้อมจะพามาแนะนำให้เพื่อนๆรู้จักตัวเป็นๆแต่จนแล้วจนรอดก็ยังไม่เห็นพาผู้ชายมาแนะนำสักที
“เขายังเรียนอยู่เอาไว้กลับเมืองไทยแล้วฉันจะแนะนำให้รู้จักนะ”
“โอเค ว่าแต่คนที่บ้านแกรู้มั้ยว่าแกมีแฟนแล้ว”
“ยังให้รู้ไม่ได้ รอให้ถึงงานแต่งงานของพี่ไบรท์ก่อนแล้วค่อยบอกทุกคน” เธอยังตัดสินใจไม่ถูกว่าจะเดินหน้าคบหากับบุรินท์ต่อไปหรือว่าหยุดแค่นี้เพราะช่วงปีหลังมานี้บุรินท์เปลี่ยนไปเขาไม่มาหาเธอแต่จะโทรมาเกือบทุกวันและอ้างว่าใกล้จะจบแล้วเขาเรียนหนัก พอเธอบอกว่ะไปหาเขาก็บอกว่าไม่มีเวลาเท็คแคร์และเวลาโทรมาหาก็มักจะหยิบยืมเงินบ่อยครั้ง
“พูดแล้วก็อิจฉาพี่ไบรท์นะแก มีแฟนทั้งหล่อทั้งรวยการศึกษาดีมีชาติตระกูลเพียบพร้อมจนสาวๆทั้งประเทศอิจฉาเลยอ่ะ” ศลิษาพูดถึงว่าที่พี่เขยของเพื่อนที่โปรไฟล์เป็นเลิศ
“แล้วพวกเราจะเจอผู้ชายดีๆแบบนี้มั้ยอ่ะแก” พี่สาวของเธอโชคดีที่เจอคนที่ใช่และจริงใจและหวังว่าเธอจะโชคดีบ้าง
“แกก็เจอแล้วไงยะบีบี๋”
“ก็เจอแล้วแต่ไม่รู้ว่าจะไปกันได้ไกลแค่ไหนน่ะสิ” บาลิกาพูดกับเพื่อนแล้วเห็นสายตาสงสัยใคร่รู้ของเพื่อนก็คิดว่าต้องถูกซักฟอกแน่
“งั้นไปคุยกันต่อที่ห้องเถอะแก ฉันว่าเรื่องนี้มันต้องยาวแน่ๆ” ศลิษามองเพื่อนด้วยสายตาสงสัยและคาดคั้นให้พูดความจริงกับเธอหากไม่ชอบมาพากลก็จะได้ช่วยกันคิดแก้ไข ถึงเธอไม่รู้จักบุรินท์แต่ก็พอจะรู้ว่าลูกคุณหนูเกิดมาบนกองเงินกองทองมักจะเอาแต่ใจและเจ้าชู้หลายใจ
“โอเคๆ..” เธอคิดว่าต้องถูกเพื่อนซักฟอกแน่
สองสาวก็เดินไปที่ลิฟต์ขึ้งห้องพักที่จองไว้เพื่อพักผ่อนและคุยกันเรื่องแฟนหนุ่มของบาลิกาและพอศลิษาได้ฟังก็ของขึ้นเมื่อบุรินท์ทำเหมือนเพื่อนของเธอโง่หลอกเอาเงินมาตลอด
“เงินตั้งเยอะแกยังใจเย็นได้อีกแล้วแกไม่คิดจะทำอะไรหรือไงบีบี๋” เงินเยอะขนาดนี้ทำไมเพื่อนของเธอยังใจเย็นอยู่ได้
“ก็ไม่รู้จะเริ่มตรงไหนก่อนน่ะสิอาม”
“งั้นเปลี่ยนแผนไม่ไปมิลานแล้ว เราไปลอนดอนกันดีกว่าจะได้รู้ว่าอะไรเป็นอะไร”
“ขอเวลาฉันทำใจหน่อยได้มั้ยอาม” เธอยังไม่อยากรับรู้เรื่องของแฟนหนุ่มตอนนี้
“แกจะยอมให้เขาหลอกไปแบบนี้เหรอบีบี๋ เกิดเขาขอยืมเงินเพิ่มอีกแกจะให้เขางั้นเหรอ” ศลิษาพูดแล้วหงุดหงิดที่เพื่อนใจเย็นหากเป็นเธอบุกไปหาถึงบ้านพักแล้วจะคาดคั้นเอาความจริงหรือไม่เขาก็มีความลับอยู่ที่นั่นก็ได้ถึงไม่ให้บาลิกาไปหา
“พอแล้วล่ะอาม ฉันไม่ให้เขายืมอีกแล้วล่ะ”
“แต่ที่ให้ไปก็หลายล้านนะบีบี๋ ฐานะทางบ้านของเขาก็รวยมากแล้วทำไมถึงมายืมเงินแกใช้ล่ะฉันไม่เข้าใจจริงๆ” เธอไม่เข้าใจจริงๆว่าบุรินทร์ยืมเงินเพื่อนของเธอมากมายไปทำอะไรกันแน่
