บทที่ 4 คาหนังคาเขา
“ไม่..”
“หอมแก้มล่ะ”
“ก็ทักทายกัน..”
“งั้นแกกับเขายัง..” ศลิษายกนิ้วชี้ขึ้นมาชนกัน
“ใช่..” บาลิกาพยักหน้าให้เพื่อนเพราะเธอกับบุรินทร์ไม่มีอะไรเกินเลยกันไปมากกว่าจับมือถือแขน
“โอ้ มายก๊อด ไม่อยากเชื่อเลยว่าจะมีผู้ชายแบบนี้” ส่วนมากเด็กที่มาเรียนต่างประเทศน้อยคนนักที่จะรักษาความบริสุทธิ์ไว้ได้เพราะมีส่งยั่วยุมากมายและเธอเองก็คิดเหมือนบาลืกาหากไม่มั่นใจก็จะไม่ยอมเสียเอกราชให้ใครแน่นอน
“เวอร์แล้วแก..”บาลิกายิ้มขำเพื่อนที่ทำท่าโอเวอร์จนน่าขำ
“งั้นต้องให้เขาผ่านแล้วแหละ แกว่ามั้ยจะมีผู้ชายสักกี่คนที่ยอมเรื่องนี้ได้แกเจอของดีแล้วบีบี๋..”
“เมื่อกี้ไม่เห็นแกพูดแบบนี้นี่นา”
“ก็ไม่รู้ไงว่าแกกับเขายังไม่ได้ฉึกๆกันน่ะ”
“ฉันคิดว่าถ้าเราไม่พร้อมก็อย่ามีความสัมพันธ์ลึกซึ้งกันเลย หากวันหนึ่งไปกันไม่รอดเราจะเป็นฝ่ายเสียหายและกลายเป็นผู้หญิงไร้ค่าในสายตาของเขาและคนอื่น หากไม่ได้แต่งงานกันฉันก็จะไม่มีความสัมพันธ์กับใคร”
“จ้าแม่แก่..”
“หรือเธอจึ้กๆๆไปแล้ว..”
“ถามอะไรอย่างนี้ล่ะแก” ศลิษาพูดเบาๆแล้วหน้าแดงเรื่อก่อนจะเปลี่ยนเรื่อง “นี่เรามายืนกดกริ่งนานแล้วแต่ไม่มีใครมาเปิดประตูให้เลยนะบีบี๋”
“เปลี่ยนเรื่องเลยเชียวนะยะ เดี๋ยวค่อยซักฟอกแกละกัน”
“มีคนมาเปิดประตูแล้ว แต่ฝรั่งนี่นา” ศลิษาเห็นหนุ่มฝรั่งเดินเปลือยอกออกมาเปิดประตูบ้าน
“มาหาใครเหรอคุณผู้หญืง”
“ฉันมาหาฟลุคค่ะ”
“อ้อ เขาไม่ได้อยู่ที่นี่แล้ว”
“เอ้ะ นี่บ้านของเขาไม่ใช่เหรอ ถ้าไม่อยู่ที่นี่แล้วไปอยู่ที่ไหนล่ะ”
“ผมเช่าบ้านหลังนี้มาปีหนึ่งแล้ว ส่วนเจ้าของบ้านเขาอยู่อาพาร์ทเมนท์โน่น..”
“เอ่อ..” บาลิกาอึ้งไปเมื่อรู้ว่าแฟนหนุ่มอยู่อาพาร์ทเมนท์
“คุณมีที่อยู่เขามั้ยคะ”
จากนั้นหนุ่มฝรั่งก็บอกที่อยู่ของบุรินทร์ให้ผู้หญิงไทยทั้งสองและยังบอกว่าถ้าไม่เจอบุรินทร์ที่อาพาร์ทเมนท์ก็ให้ไปหาเขาที่บาร์เปิดอยู่ไม่ไกลจากอาพาร์ทเมนท์ถามคนแถวนั้นเขารู้จักกันดีและก็เป็นอย่างที่คิดเมื่อไปถึงบุรินทร์ก็ไม่ได้อยู่ที่อพาร์ทเมนท์จึงตามไปที่บาร์
“ที่บาร์นี้เหรอบีบี๋” ที่เธอเห็นมันเหมือนแหล่งมั่วสุมของฝรั่งที่มีอบายมุขเหมือนที่เมืองไทนเพราะมีทั้งโต้ะสนุ๊กและเล่นพนันบอลมีแต่ผู้ชายเป็นส่วนใหญ่
“ผู้ชายคนนั้นบอกว่าที่นี่นะอาม” ปากก็พูดกับเพื่อและสอดส่ายสายตามองหาบุรินทร์หวังในใจว่าเขาคงไม่อยู่ที่นี่แต่เธอต้องผิดหวังเมื่อเห็นเขานั่งกับสาวสวยและกอดจูบคลอเคลียกันไม่ห่าง
“บีบี๋..” ศลิษาเรียกเพื่อนเบาๆเมื่อเห็นบาลิกาจ้องไปที่หนุ่มสาวคู่หนึ่งที่เดี๋ยวจูบเดี๋ยวหอมแก้มกันและปรบมือเชียร์ฟุตบอลที่กำลังแข่งขันกันอยู่ในจอทีวีขนาดใหญ่ “บีบี๋..”
“อะไรอาม” บาลิกาหันไปมองเพื่อน
“เขาเหรอ..”
“อื่อ..” บาลิกาพยักหน้าให้เพื่อนว่าคนที่เธอมาหาก็คือคนที่นั่งกอดจูบสาวสวยและเชียร์ฟุตบอลอย่างออกรสนั่นแหละ
“งั้นเข้าไปเลย” ศลิษาโกรธแทนเพื่อนจึงชวนเข้าไปจัดการแฟนตัวดีของบาลิกา
“เดี๋ยวก่อนอาม ไปนั่งตรงนั้นก่อน” บาลิกาจับมือเอนเดินไปนั่งโต้ะหัวมุมเพื่อรอดูว่าบุรินทร์กับผู้หญิงคนนั้นแค่มาเจอกันที่นี่หรือว่าเขาคบซ้อนและอยากจับให้ได้คาหนังคาเขามากกว่า
“ทำไมล่ะบีบี๋ เห็นคาตาขนาดนี้แล้วแกยังรออะไรอีก” ศลิษาพูดด้วยความหงุดหงิดที่เพื่อนยังใจเย็นอยู่ได้เป็นเธอจะต้องรู้ดำรู้แดงกันไปเลย
“แค่นี้ไม่ทำให้เขายอมรับหรอกนะอาม หากจะจับให้มั่นก็ต้องมีหลักฐานแน่นกว่านี้” ตอนนี้เธอมั่นใจไปเกินครึ่งแล้วว่าบุรินทร์นอกใจและยังเล่นการพนันแล้วอาจถึงขั้นติดการพนันด้วย
“เชื่อเธอเลยบีบี๋ เห็นคาตาขนาดนี้ยังต้องหาหลักฐานอีก อยากจะบ้าจริง เพื่อนฉ้าน..” ศลิษาว่าเพื่อนที่ยังใจเย็นมีสติไม่ได้ไปต่อว่าด่าทอแฟนหนุ่มที่อี๋อ๋อกับผู้หญิงคนอื่น
“แกใจเย็นๆก่อนนะอาม ถ้าเราโวยวายตอนนี้เขาอาจจะไม่ยอมรับก็ได้”
“ค่าแม่คนดีแห่งประเทศไทย เอาที่เธอสบายใจเลยค่า..” ศลิษาเห็นด้วยกับเพื่อนหากจะจับให้มั่นคั้นให้ตายก็ต้องมีหลักฐานแน่นหนา
บาลิกามองแฟนหนุ่มที่คลอเคลียสาวสวยด้วยท่าทีนิ่งเฉยไม่ได้เสียใจแต่เธอเสียความรู้สึกที่ไว้ใจคนอย่างบุรินทร์ทั้งที่ดูจนแน่ใจแล้วแต่เธอก็ยังพลาดจนได้แล้วแบบนี้จะให้เธอเชื่อใจพวกผู้ชายได้ยังไง
“เฮ้ฟลุค ยูแพ้แล้วจ่ายมาซะดีๆ อ้อ แล้วที่ค้างไว้ก็จ่ายด้วยไม่งั้นยูจะเสียเครดิตนะ” หนุ่มฝรั่งร่างใหญ่เจ้าของบาร์ทวงเงินจากหนุ่มไทยที่ติดหนี้พนันบอลเขากว่าสามแสนและค้างไว้อีกสองแสนก็รวมเป็นห้าแสน
“รู้แล้วๆ ไอจ่ายแน่ไม่เบี้ยวยูหรอกน่าโจเซฟ”
“งั้นก็จ่ายมาสิ”
“ตอนนี้ไอมีไม่ถึงห้าแสน ขอเวลาอีกสองวันแล้วไอจะเอามาให้แน่นอน” บุรินทร์ตอบเจ้าหนี้ด้วยความหงุดหงิดอารมณ์เสียที่เสียเงินอีกแล้วทั้งที่เขามาแก้มือก็หวังจะได้คืน
“ก็ได้ ไอเห็นว่ายูไม่เคยผิดนัด งั้นมีเท่าไหร่เอามาก่อนแล้วอีกสองวัน ค่อยเอามาให้”
“เอวามีเท่าไหร่เอามาจ่ายให้ผมก่อน” บุรินทร์บอกสาวคู่ควงให้จ่ายหนี้ให้เขาก่อน
“เอวามีไม่ถึงห้าหมื่นนะคะฟลุค” ถึงเธอจะมีเงินให้เขาแต่ก็ต้องเก็บไว้กินไว้ใช้จ่ายสำหรับตัวเองด้วย
“เอามาก่อนเถอะน่าเอวา เดี๋ยวผมจะโทรไปยืมของบีมาคืนให้”
“ก็ได้ค่ะ” เอวาก็เดินตามบุรินทร์ไปโอนเงินให้เจ้าของบาร์
“ที่เหลืออีกสองวันจะเอามาให้นะ”
“โอเค ถ้ายูไม่มาไอจะไปตามที่บ้านนะ” เจ้าของบาร์พูดแล้วตบไหล่หนุ่มไทยเบาแล้วมองสาวสวยข้างกายสายตาแพรวพราวและไม่ได้มีแค่บุรินทร์คนเดียวยังมีหนุ่มสาวหลายเชื้อชาติที่มาดื่มกินที่บาร์และเล่นพนันบอลซึ่งมันมีทั้งได้และเสียก็อยู่ที่ดวงของใครของมัน
บุรินทร์เดินออกจากบาร์อย่างอารมณ์เสียทั้งที่ก่อนหน้านั้นเขายังได้เงินและแค่แป๊บเดียวเขาก็ติดหนี้พวกมันอีกแล้วถ้าไม่จ่ายพวกมันก็จะตามไปถึงที่พักและมีทางเดียวที่เขาจะมีเงินไปใช้หนี้คือยืมของแฟนสาวอีกสักก้อนหนึ่ง
“เอวาว่าฟลุคควรเลิกเล่นได้แล้วนะคะ เอวาเห็นฟลุคเสียตลอดเลย” เธอเสียดายเงินแทนเขาและส่วนหนึ่งมันก็เป็นเงินของเธอที่จะเอาไปต่อเงินจากครอบครัวของเขาในอนาคตและถ้าเธอท้องขึ้นมาก็จะยิ่งสบาย
“ยังไงผมจะต้องเอาคืนให้ได้เอวา ถ้าคุณไม่ชอบก็ไปจากผมซะ” ในเมื่อไม่มีประโยชน์เขาก็ไม่เอาไว้เหมือนกัน
“เอวาไปม่ไปค่ะ เอวารักฟลุคนะคะ”
“งั้นก็อย่าพูดเรื่องนี้อีก”
“โอเคค่ะ ว่าแต่ฟลุคจะยืมเงินแฟนของฟลุคได้อีกเหรอคะ คราวก่อนเธอก็ไม่ให้นี่คะ” เธอรู้ว่าบุรินทร์โทรไปยืมแฟนสาวหน้าโง่นั่นหลายล้านและครั้งล่าสุดอีกฝ่ายไม่มีให้
“ก็ต้องลองดู ไม่งั้นพวกนั้นมันเอาผมตายแน่”
“ไม่ต้องลองหรอกค่ะฟลุค ฉันไม่มีให้คุณยืมอีกแล้วค่ะ” บาลิกาเดินตามบุรินทร์ออกมาจากบาร์แพร้อมเพื่อนสาวขณะที่อีกฝ่ายหัวเสียที่เสียเงินจึงไม่ทันสังเกตุดูรอบตัว
“บีบี๋..”
“บีเองค่ะฟลุค เพราะคุณติดการพนันใช่มั้ยคุณถึงยืมเงินฉัน..”
“มะ มาได้ยังไงกันไหนบีบี๋บอกว่าไปเที่ยวอิตาลีไงครับ” กว่าบุรินทร์จะหาเสียงของตัวเองได้ก็ถามตะกุกตะกัก
“ถ้าฉันไม่มาก็คงไม่รู้ว่าคุณมีผู้หญิงคนใหม่และยังตืดการพนันอีก ฉันนี่โง่จริงๆที่ถูกคุณหลอกมาเป็นปีๆ” บาลิกามองบุรินทร์ด้วยสายตารังเกียจ
“ไม่ใช่อย่างนั้นนะบีบี๋ ฟลุคไม่ได้หลอกบีบี๋นะ ฟลุครักบีบี๋คนเดียวครับ” บุรินทร์ปลดมือของเอวาออกจากแขนอย่างไม่สนใจแล้วเดินไปหาแฟนสาว
“หยุดอยู่ตรงนั้นนะฟลุค อย่าให้ฉันรังเกียจคุณไปมากกว่านี้เลย แค่ถูกคุณหลอกฉันก็รับไม่ได้แล้วคุณยังนอกใจฉันอีก ฉันจะไม่ยอมโง่ให้คุณหลอกอีกแล้วค่ะ” แค่ถูกหลอกมันก็เสียความรู้สึกไปมากแล้วยังมาถูกนอกใจอีกเธอรับไม่ได้จริงๆ
“บีบี๋กำลังเข้าใจฟลุคผิดนะครับ”
“เห็นคาตาอยู่ทนโท่ขนาดนี้แล้วเพื่อนของฉันจะเข้าใจผิดได้ยังไง แม้แต่เด็กสามขวบยังมองออกเลยแกถามไปเลยบีบี๋ว่าจะคืนเงินให้เมื่อไหร่” ศลิษาโกรธแทนเพื่อน
“นี่มันเรื่องของฉันกับบีบี๋ไม่เกี่ยวกับเธอ ไม่ต้องมาเสือก” บุรินทร์มองเพื่อนของแฟนสาวตาขวางไม่พอใจที่มายุ่งเรื่องของเขากับบาลิกา
“เพื่อนฉันพูดถูกแล้วฟลุค ที่ฉันมาหาคุณก็เพราะอยากรู้ว่าคุณเอาเงินไปทำอะไรมากมายแบบนั้นและคุณเองก็มีเงินแต่มายืมฉันบ่อยๆและไม่ยอมคืนมันหมายความว่ายังไง แต่ตอนนี้ฉันรู้ฉันเห็นแล้วคุณก็ควรคืนเงินที่ยืมไปให้ฉันแล้วเราจบกันแค่นี้นะฟลุค” ตอนนี้เธอเสียดายเงินที่ให้เขายืมไปจริงๆและเธอต้องได้เงินคืนทุกบาททุกสตางค์
“ไม่นะบีบี๋ ฟลุคไม่ยอมเลิกกับบีบี๋นะ ฟลุคจะปรับปรุงตัวเองใหม่นะบีบี๋” เขาไม่เลิกกับบาลิกาแน่เพราะเขารักเธอแต่ผู้หญิงที่เขาควงก็แค่เซ็กส์ไม่ได้คิดจะจริงจัง
“คุณจะให้ฉันคบกับผู้ชายที่หลอกยืมเงินมาเล่นการพนันและยังนอกใจฉันนี่นะ ไม่ค่ะฟลุค ฉันให้โอกาสคุณแล้วแต่คุณไม่เอาเองก็ต่างคนต่างไปเถอะค่ะ” บาลิกาพูดด้วยน้ำเสียงราบเรียบมองผู้หญิงข้างกายของบุรินทร์ที่เชิดหน้าใส่เธอก็รู้สึกสงสารเพราะอนาคตก็คงไม่ต่างจากเธอ
“ฟลุคไม่ได้นอกใจบีบี๋นะ เป็นเพราะบีบ์ต่างหากที่ไม่ยอมให้ฟลุคแตะเนื้อต้องตัวแล้วฟลุคจะทนได้ยังไง” เขาเป็นผู้ชายมีเลือดมีเนื้อจะทนมีเซ็กส์เป็นปีๆได้ยังไง
“ฉันเพิ่งรู้ว่าคุณคิดแบบนี้นะฟลุค แต่ก็ดีแล้วที่ได้เห็นนิสัยและสันดานของคุณก่อนที่ฉันจะพลาดพลั้งลงเอยกับคุณและจากนี้ไปคุณกับฉันไม่มีอะไรเกี่ยวข้องกันอีกต่างคนต่างไปทางใครทางมันและกรุณาคืนเงินที่ยืมไปให้ฉันเต็มจำนวนด้วยไม่งั้นฉันคงต้องไปทวงกับพ่อแม่ของคุณ” โชคดีที่เธอไม่ปล่อยใจปล่อยกายให้เขาเชยชมไม่งั้นคงช้ำใจแน่
“อย่านะบีบี๋ ห้ามคุณไปทวงเงินกับพ่อแม่จองผมนะ ก็ได้ๆ ผมจะหาเงินมาใช้หนี้ให้คุณเร็วที่สุดพอใจมั้ย” บุรินทร์กัดฟันพูดด้วยความไม่พอใจและเขาไม่สามารถเถียงบาลิกาได้เพราะหลักฐานคาตาและไม่คิดว่าคนเงียบๆเฉยๆอย่างบาลิกาจะทำแบบนี้
“ตกลงค่ะฟลุค ฉันให้เวลาคุณสามเดือนแล้วเจอกันที่เมืองไทยนะ ขอให้คุณโชคดีกับสิ่งที่คุณเลือกนะ” เพราะอีกสามเดือนเขาจะกลับเมืองไทย
“ผมจะให้หนี้คุณแน่นอนบีบี๋ แต่ผมไม่ยอมเลิกกับคุณเหมือนกัน”
“ก็แล้วแต่คุณ ถ้าฉันบอกว่าจบก็คือจบ ไปกันเถอะอาม” บาลิกาพูดจบก็หันไปชวนเพื่อนแล้วหันหลังเดินจากไปอย่างไม่มีเยื่อใย
“เดี๋ยวสิบีบี๋เรายังคุยกันไม่รู้เรื่องเลย บีบี๋..”
“ฟลุคคะ คุณจะตามไปทำไมก็เธอบอกเลิกกับคุณแล้วยังไงล่ะ” เอวาจับแขนของผู้ชายที่เธอจะจับเป็นสามีไว้แน่นเพื่อไม่ให้ตามแฟนเก่าที่เพิ่งบอกเลิกไป
“ปล่อยผมนะเอวา..”
“เอวาไม่ปล่อยค่ะ ฟลุคก็ได้ยินแล้วว่าผู้หญิงคนนั้นเขาบอกเลิกแล้วจะตามไปให้เสียศักดิ์ศรีทำไมคะ เรากลับบ้านกันนะคะ” เอวากอดบุรินทร์ไว้ทั้งตัว
“โธ่เว้ย..” บุรินทร์มองตามหลังแฟนสาวไปด้วยความโกรธที่บาลิกาบอกเลิกเขาอย่างไร้เยื่อใยทั้งที่คบหากันมาเกือบสองปีและไม่มีผู้หญิงคนไหนที่เขาคบหาจริงจังและยอมให้ทุกอย่างเหมือนที่เขายอมบาลิกาก่อนจะเดินไปตามแรงมือของเธอว่าที่ลากเขากลับห้องพัก
ส่วนบาลิกากับศลิษาก็เดินไปตามถนนที่ยังคึกคักแล้แวะร้านอาหารเพื่อรับประทานอาหารกันก่อนจะกลับเข้าพักที่โรงแรมแม้หญิงสาวจะซึ่งซึมบ้างก็เพราะเสียความรู้สึกมากกว่า
“แกโอเคนะบีบี๋”
“โอเคมากเลยอาม ตอนแรกก็คิดว่าตัวเองจะเสียใจมากมายที่นอกเขาใจและยังหลอกยืมเงินไปใช้หนี้การพนันและที่หนักกว่าเขาติดการพนันและฉันรับไม่ได้ที่จะคบหากับนักพนันแล้วฉันดูเขาพลาดได้ยังไงถึงยอมคบหากับเขาได้นานขนาดนี้” เธอเสียใจที่ตัวเองไม่ดูให้ดีเสียก่อนจะคบหากับบุรินทร์มากกว่า
“ช่างเถอะบีบี๋ มันจบไปแล้วแกทั้งสาวทั้งสวยทั้งเก่งและรวยมากไม่ต้องกลัวจะไม่มีผู้ชายมาจีบรับรองว่าหัวบันไดบ้านแกไม่แห้งแน่" ศลิษาพูดกับเพื่อนเพราะบาลิกาสวยน่ารักนิสัยดีมีการศึกษาสูงมีชาติมีสกุลฐานะร่ำรวย
“จ้าแม่เสน่ห์แรง งั้นไปดื่มกันที่โรงแรมนะฉันเลี้ยงเอง” บาลิกายิ้มให้เพื่อนแล้วชวนกันไปดื่ม
“ได้เลยจ้ะเพื่อนรัก”
ทั้งสองสาวรับประทานอาหารกันเล็กน้อยก่อนจะพากันกลับโรงแรมแล้วแวะดื่มที่คลับในโรงแรมก็มีหนุ่มๆมาขายขนมจีบแต่สองสาวไม่ได้สนใจแค่พูดคุยเล็กน้อย กระทั่งดึกก่อนจะกลับไปนอนพักผ่อนแล้วพรุ่งนี้เช้าจะไปเที่ยวให้ทั่วกุรงลอนดอนก่อนจะกลับเมืองไทยตามเวลาที่กำหนด
เวลาผ่านไปหนึ่งเดือน
หลังจากบาลิกากลับบ้านเมืองไทยพร้อมกับศลิษาก็ได้รับการต้อนรับจากครอบครัวที่รอลูกสาวคนเล็กกลับมาอยู่พร้อมหน้าพร้อมตาและได้มาร่วมงานแต่งงานของพี่สาวกับพี่เขยในวันนี้และเธอเป็นคนออกแบบชุดแต่งงงานให้พี่สาวด้วยแต่น้อยคนจะรู้จักทายาทของช่างภาพชื่อดังกับอดีตดาราดังและยังเป็นลูกสาวของเจ้าของทีวีช่องใหญ่ที่ผันตัวเองมาอยู่เบื้องหลังช่วยบริหารทีวีและยังเป็นผู้จัดผู้ลิตละครและรายการทอล์คโชว์ วาไรตี้ป้อนทีวีช่องใหญ่และมีอรนลินลูกสาวคนโตช่วยบริหาร
“ชุดเจ้าสาวสวยมากเลยค่ะคุณน้องไบรท์ แล้วอย่างเจ้จะมีโอกาสได้ใส่กับเขาบ้างมั้ยเนี่ย” เจ้พิตต้ามองดูเจ้าสาวแสนสวยอย่างชื่นชมและอรนลินเป็นดาราได้สบายแต่เธอชอบงานเบื้องหลังมากกว่า
“ต้องให้น้องบีบี๋ออกแบบให้ค่ะ”
“คุณลูกขา เจ้ว่าเปิดแบรนด์เถอะนะรับรองว่าดังแน่นอนค่า” เธอรู้ว่าลูกสาวเจ้านายทำงานกับแบรนด์ดังแต่ไม่ได้เปิดเผยตัวเองว่าเป็นดีไซน์เนอร์หน้าใหม่ของวงการแฟชั่นและชุดที่ออกแบบก็ได้เดินบนรันเวย์ไปตอนงานแฟชั่นวีคที่ผ่านมาแม้จะได้แค่สองชุดก็ถือว่าฝีมือดีมาก
“เอาไว้ก่อนค่ะเจ้ บีไม่รู้ว่าแฟชั่นในเมืองไทยเขานิยมกันแบบไหนเพราะบ้านเราเป็นเมืองร้อนก็อยากจะออกแบบเสื้อผ้าให้ใส่ได้ทุกฤดูกาล ขอศึกษาอีกสักพักก่อนค่ะ” เธอไม่ได้อยู่เมืองไทยนานแล้ว
“เจ้ได้ข่าวมาว่าไฮโซน้องนัดดาจะแต่งงานกับไฮโซวายุและกำลังหาชุดเจ้าสาวอยู่และถ้าได้เห็นชุดคุณน้องไบรท์ต้องติดต่อมาแน่ค่ะ" สาวสองที่อยู่ในวงการมานานรู้จักดารานายแบบนางแบบและไฮโซคนดังมากมายและเชื่อสายตาของตัวเองว่าฝีมือของบาลิกานั้นไม่ธรรมดา
