บทที่ 74 แรงดีไม่มีแผ่ว

“จะพอได้ยังไงครับมี้ขา ผมกินจุและดุมากนะครับ หุหุๆๆ..” เขาเพิ่งจะกินเธอไปแค่ครั้งเดียวมันจะอิ่มได้ยังไงและตั้งแต่เจอบาลิกากับลูกสาวเขาก็ไม่มีความสัมพันธ์กับผู้หญิงอีกเลย

“แต่ฉัน..”

“ผมจัดการเองครับ นะครับมี้ขา..” วายุวรรษมองสบตาแม่ของลูกแล้วจับตัวเธอพลิกขึ้นมานอนทับตัวเขา

“อ๊ะ อุ้ย คุณยุ อ่า ซี๊ด...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ