บทที่ 99 เจ็บแค่นี้ไกลหัวใจ

สองอาหลานหยอกล้อกันไปมาแล้วหัวเราะขำเพราะต่างก็เป็นอย่างที่อีกฝ่ายพูดแล้วยกแก้วไวน์ขึ้นชนกันดื่มไปหยอกเย้ากันไปหัวเราะกันอย่างสนุกสนานตามประสาอาหลานที่รู้ใจกัน จนกระทั่งห้าทุ่มบาลิกาก็โทรหาวายุวรรษเพราะเขาเงียบไปตั้งแต่ช่วงค่ำที่บอกว่าจะมาถึงแล้ว

“ตู้ดดๆๆ..” เสียงโทรศัพท์ของวายุวรรษดังขึ้นขณะที่เจ้...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ