บทที่ 6 CHAPTER 5 แค่ครั้งเดียว ฉันจ่ายเงิน Mini Nc
CHAPTER 5 แค่ครั้งเดียว ฉันจ่ายเงิน Mini Nc
"สอง!.." เขาเว้นระยะในการนับ ล้วงโทรศัพท์ขึ้นมาพิมพ์ข้อความบอกคนหน้าห้องให้จับมิราไว้เมื่อเธอเปิดประตูออกไป
"สาม!.." เหยียดยิ้มมุมปากมองมิราที่คว้าโทรศัพท์มือถือกำลังจะเปิดประตูห้องออกไป ท่าทางมิราไม่ต่างจากเหยื่อที่กำลังหนีเสือเลยสักนิด
"ฮึก! ฮืออออ ปล่อย! ปล่อยฉัน!!" ทันทีที่ร่างเล็กพ้นประตูห้องออกไป เธอโดนชายแปลกหน้าล็อกตัวเอาไว้นั่นจึงทำให้เธอปล่อยโฮออกมาเสียงดังหวังให้คนแถวนี้ออกมาช่วย แต่ความเป็นจริงไม่มีแม้แต่ผู้คนที่เดินผ่านไปหรือเปิดประตูออกมาเลยสักนิด
"ปล่อยฉัน ฮึกก ป..ปล่อยฉัน!" มิราดีดดิ้นไปมาจนข้อมือที่โดนรวบขึ้นเป็นรอยแดง และเมื่อประตูห้องนอนเปิดออกทำให้มิรายิ่งร้องไห้หนักขึ้น
"สี่!..ห้า!.." ราชากระตุกยิ้มมุมปากเดินไปหยุดยืนตรงหน้ามิราก่อนจะช้อนเธอขึ้นในท่าเจ้าสาวเดินกลับเข้าไปในห้อง ตรงไปวางร่างเล็กในห้องนอนที่มีผ้าปูเตียงสีชมพูของมิรา
"ครั้งเดียวเอง..ขอหน่อย"
"ฮึก..หนูไม่ได้รักไม่ได้ชอบคุณ! อย่าทำแบบนี้กับหนูเลยนะคะ ฮึก.." มิราร้องไห้สะอึกสะอื้น มองคนที่ขึ้นคร่อมด้วยสายตาหวาดกลัวไม่ปิดบัง แขนสองข้างโอบกอดตัวเองแน่นในเวลาหน้าสิ่วหน้าขวาน
"คนเราไม่ต้องรักกันก็ทำได้ ฉันมีเงินนะ สามารถทำให้เธอสบายไปได้หลายเดือนเลย"
"หนูไม่อยากได้..ฮึก ฮืออ" ร่างเล็กร้องไห้ตัวสั่นเทาเมื่อคุณราชาส่งมือมาบีบเคล้นเนื้อหน้าอกของเธอผ่านเนื้อผ้า ใบหน้าสวยส่ายระรัวในตอนที่เขาพยายามจะสอดมือเข้ามาใต้สาบเสื้อ
"ปฏิเสธฉันได้หรือไงมิรา" ว่าพลางสบตาร่างเล็กไม่กะพริบ ส่งสายตาออดอ้อนที่ผู้หญิงชอบให้เธอได้เห็นเผื่อว่าจะใจอ่อนยอมให้เขาสอดใส่
"ย..อย่าทำแบบนี้เลยนะคะ"
"แบบไหนหรอ.."
"ฮึก..ฮืออ อย่าทำแบบนี้กับหนูเลย" มิราดิ้นอยู่ใต้ร่างสูงที่ถลกเสื้อยืดและเสื้อชั้นในขึ้นไปเหนืออก ตากลมสวยหลับตาปี๋เบือนหน้าหนีไปทางอื่นเมื่อเห็นลิ้นสีชมพูอ่อนแลบออกมาหวังตวัดเลียส่วนนั้นของเธอ
"ฮึกกก.." ร่างเล็กเกร็งกระตุกตัวสั่นในตอนที่ลิ้นสากสัมผัสกับเม็ดนมหลังจากที่เพิ่งใช้นิ้วเขี่ยมันไป สัมผัสจากคนด้านบนนับเป็นครั้งแรกในอายุยี่สองปี ที่ผ่านมามีเพียงมือเธอเท่านั้นที่โดนของรักของหวงในร่างกายแต่วันนี้..
"ฉันชื่อราชา..และราชาอย่างฉันไม่จำเป็นต้องข่มขืนใคร เธอควรทำใจยอมรับทำหน้าที่นี้ให้ดีแล้วการฝึกงานของเธอจะราบรื่น ฉันเอาแล้วไม่เอาอีก จะมีกับเธอแค่ครั้งเดียวมิรา" พูดจบตะขอเสื้อในร่างเล็กก็หลุดออกจากกันทำให้หน้าอกที่เบียดเสียดเด้งออกจากกัน หัวนมเม็ดเล็กสีชมพูอ่อนทั้งสองข้างแข็งชวนให้เขาโน้มลงไปใช้ลิ้นตวัดเลีย แต่เจ้าของร่างที่ร้องไห้ทำให้เขาไม่มีอารมณ์
"ค..คุณราชา.." มิราเรียกชายหนุ่มที่เพิ่งผละออกจากร่างเธอเสียงสั่น ยกมือสองข้างปิดสิ่งน่าอายที่มันแข็งก่อนจะดึงเสื้อลงหวังให้ช่วยปิด หัวนมไม่รักดีสองข้างดันเสื้อขึ้นมาทำเธออายจนแทบอยากแทรกแผ่นดินหนี
"แค่ครั้งเดียว ฉันจ่ายเงิน"
"คือหนู..หนู.."
"หนูอะไร ? จะบอกว่าหนูไม่เคยฉันไม่เชื่อนะ จนกว่าจะได้ลอง"
"น..หนูไม่อยากทำเรื่องแบบนี้ ละเว้นหนูไว้สักคนได้ไหมคะ"
"ไม่ได้หรอก ตอนนี้มีอารมณ์แล้ว มีมากแล้วด้วยมิรา"
"คุณจัดการตัวเองไม่ได้เลยหรอคะ ทำไมต้องมาทำ..หนูด้วย ฮึก.." มิรายังมือขึ้นปิดหน้าร่ำไห้อยู่บนเตียงข้างกันกับชายหนุ่มที่เธอหวาดกลัว เขาเองก็หันมองเธอไร้ซึ่งความสงสาร
"ถ้าทำเองแล้วมันดีฉันจะอยากเอาเธอหรือไง ?"
"ทำไมไม่ลองทำก่อนคะ..ละเว้นหนูไว้"
"ละเว้นวันนี้ วันหน้าไม่ปรานีนะ!"
"ฮึก..ทำไมคุณเป็น.."
"คนแบบนี้ ใช่ไหม ?" สบตามิราเห็นเธอพยักหน้าเขาจึงแค่นหัวเราะในลำคอ เอนตัวลงนอนยกแขนเกยหน้าผากคิดว่าทำไมต้องอดทนทั้งที่ช่วงล่างมันแข็งขนาดนี้ ทำไมต้องอดต้องทน! ทั้งที่อยากกระแทกใจแทบขาด
"ละเว้นหนูไว้เถอะนะคะ ได้ไหม.." มิราขยับตัวนั่งทับขาตัวเองยกมือไหว้ขอร้องให้คุณราชาเห็นใจ ก่อนจะตกใจเพราะถูกเขากระชากให้ล้มลงไปนอนหนุนแขนและลูบศีรษะปลอบ
"เธอควรเห็นใจฉันบ้าง ฉันก็มีหัวใจ"
"คุณ.."
"กลิ่นเธอยั่วเพศมาก ขอสักครั้งเถอะมิรา"
"ฮึก..ทำไมคุณไม่ไปทำคนอื่นคะ ทำคนที่เขาเต็มใจ"
"เธอก็เต็มใจไม่งั้นไม่นอนหนุนแขนคุยกับฉันแบบนี้หรอกมิรา ไม่ต้องกลัวฉันจะไม่รุนแรงให้ของเธอบอบช้ำเลย เชื่อใจกันหน่อย" เกลี่ยเส้นผมร่างเล็กไปทัดหลังหู ขยับตัวลงเชยคางเรียวให้เงยหน้าสบตา อิงหน้าผากคลอเคลียจมูกโด่ง
"ฉันไม่หล่อหรอ ทำไมไม่ยอมล่ะ..ฉันรวยมากนะ เผื่อไม่รู้"
"หนูรู้..แต่การมีอะไรกับคนที่ไม่ได้รักไม่ได้ชอบมันไม่ควรค่ะ หนูอยากเก็บครั้งแรกเอาไว้..อยากให้คนที่เขาพร้อมจะดูแลหนูจริง ๆ"
"งั้นหรอ.."
"..."
"อ่า..เธอเจอแล้วล่ะ ฉันเอง เดี๋ยวฉันจะดูแลเธออย่างดีเลย" พูดจบริมฝีปากหยักได้รูปก็เริ่มบดเบียดของอีกคนแผ่วเบาเนิบนาบค่อยเป็นค่อยไป จนกระทั่งสามารถสอดลิ้นเข้าไปควานหาความหวานในโพรงปากเล็กได้สำเร็จ..
"ฮึก.." มิราสะดุ้งโหยงพยายามผละออกในตอนที่อีกฝ่ายพยายามปลุกเร้าเม็ดนมสองข้างให้แข็งเป็นไตอีกครั้ง โดยที่ยังบดเบียดริมฝีปากไม่ยอมปล่อย
