บทที่ 14 14

สายลมที่เคยพัดเอื่อยๆ ในป่าหมอกเหมันต์พลันหยุดนิ่งราวกับถูกแช่แข็ง อากาศรอบตัวเย็นยะเยือกจับขั้วหัวใจ ท้องฟ้าเหนือศีรษะที่เคยสว่างไสวดูมืดครึ้มลงถนัดตา สรรพเสียงของแมลงและนกป่าเงียบสงัดลงอย่างฉับพลัน ราวกับผืนป่าทั้งมวลกำลังกลั้นหายใจด้วยความหวาดหวั่น

​            หัวหน้ากลุ่มนักล่าที่กำลังยื่นมืออ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ