บทที่ 35 35

จวินอู๋เสียขยับตัวซุกซบกับอกของนางอย่างเกียจคร้าน เขาไม่สนใจเนื้อย่างหรือเงินทองใดๆ สิ่งเดียวที่ทำให้เขามีความสุขคือการได้เห็นรอยยิ้มที่งดงามของนาง และการได้ปกป้องนางจากพวกสวะที่กล้ามาขวางหูขวางตา การกลับมาเมืองหลวงครั้งนี้ ราชันอสูรบรรพกาลหมายมั่นปั้นมือไว้แล้วว่า เขาจะคอยเป็นเงาทะมึนที่จะบดขยี้ศัต...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ