บทที่ 64 64

"มี้..." เขาเอาหัวนุ่มปุกปุยถูไถแก้มเนียนของนางเบาๆ เป็นการแสดงความพึงพอใจ

​            "เอาล่ะ หมดธุระที่นี่แล้ว เห็นทีข้าจะต้องไปมอบของขวัญให้หลินเยี่ยนหนิงถึงจวนตระกูลหลินด้วยตนเองบ้างแล้วล่ะ"

​เสิ่นชิงหรานรวบตัวจวินอู๋เสียเข้ามาซุกไว้ในอ้อมอกเพื่อมอบความอบอุ่น ก่อนที่ร่างของดรุณีน้อยในชุดพรางต...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ