บทที่ 67 67

ทว่าในความรู้สึกโกรธเคืองต่อความดื้อรั้นของนาง กลับมีความรักและความหวงแหนที่ลึกซึ้งแทรกซึมอยู่อย่างเต็มเปี่ยม จวินอู๋เสียขยับตัวปีนขึ้นไปบนตักของเสิ่นชิงหราน เขายกอุ้งเท้าหน้าทั้งสองข้างขึ้นวางบนหน้าอกของนาง เงยหน้าขึ้นสบตากับดวงตากลมโตคู่สวยอย่างจริงจัง

​หากเจ้ากล้าบุกทะลวงแดนปีศาจเพื่อข้า ข้าจวิน...