บทที่ 81 81

ความเงียบสงัดที่น่าสะพรึงกลัวเข้าปกคลุมสมรภูมิหน้าประตูเมืองทิศอุดร เสียงลมหายใจของทหารมนุษย์นับหมื่นและสัตว์อสูรนับแสนตัวคล้ายจะหยุดนิ่งไปพร้อมกัน สายตาทุกคู่ต่างเบิกกว้างและจับจ้องไปยังร่างของก้อนขนสีขาวปุกปุยที่ลอยตัวอยู่กลางอากาศเบื้องหน้าหมู่เมฆสีดำทะมึน

แม่ทัพอสูรปีกทมิฬที่เคยหยิ่งยโสและโอหัง ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ