บทที่ 12 ตอนที่12 ซ่อนรอยยิ้ม

ตอนที่12

ซ่อนรอยยิ้ม

เสียงเคาะประตูดังขึ้นพร้อมกับร่างสูงของกษิดินทร์ที่ก้าวเข้ามาเขาสวมสูทสีเทาเข้ม ใบหน้าคมคายเรียบเฉยตามแบบที่เพียงตะวันเริ่มคุ้นเคย แต่ดวงตาของเขาหยุดอยู่ที่มือของมารดาซึ่งจับมือเพียงตะวันไว้ ครู่หนึ่งสีหน้าของเขาดูอ่านยาก

“แม่ครับ ผมจะพาเพียงตะวันไปบริษัท คงกลับเย็น ๆ ถ้าแม่ม...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ