บทที่ 37 ตอนที่37 รับปากอย่างว่าง่าย

ตอนที่37

รับปากอย่างว่าง่าย

เพียงตะวันมองเขา น้ำตาเอ่อขึ้นทั้งที่ไม่ได้เศร้า เธอไม่รู้ว่าควรรู้สึกอย่างไร มันไม่ใช่คำรัก ไม่ใช่คำสัญญาว่าเขาจะเลือกเธอ แต่เป็นครั้งแรกที่เขาไม่ได้ปฏิเสธความรักของเธอ ไม่ได้ผลักมันกลับไปเหมือนของไร้ค่า

เธออยากยิ้ม อยากร้องไห้ และอยากหนีไปตั้งหลักพร้อมกัน

“ตะวันไม่ร...