บทที่ 64 ตอนที่64 ฉวยโอกาส

ตอนที่64

ฉวยโอกาส

ผ่านไปพักใหญ่ เพียงตะวันค่อย ๆ ผละออก เธอดูอ่อนแรงจนกษิดินทร์ต้องช่วยประคองให้นั่งลงบนเก้าอี้ไม้ตรงระเบียง เขานั่งลงตรงข้าม ไม่แตะต้องเธออีก เว้นแต่เธอจะยื่นมือมาเอง

เพียงตะวันใช้ผ้าเช็ดหน้าเช็ดน้ำตา มือยังสั่น

“ตะวันขอโทษค่ะ เสื้อคุณเปียกหมด”

“ไม่ต้องขอโทษ”เขาตอบอย่างอ่อนโยน

...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ