บทที่ 11 ผู้ชายของเธอ

      หลังจากเดินแยกออกมาจากเวไทยและพิมพ์พิชา เฌนิดาก็พาลูกชิดเดินตามอนุชาไปยังโต๊ะที่จองไว้   แม้ภายนอกเธอจะพยายามทำตัวเป็นปกติ แต่ภาพของเวไทยที่ยืนอยู่ข้างพิมพ์พิชายังคงวนเวียนอยู่ในความคิดไม่หาย

โดยเฉพาะมือของผู้หญิงคนนั้น...ที่คล้องอยู่บนแขนของเขาอย่างสนิทสนม

เฌนิดาเม้มริมฝีปากเล็กน้อย ก่อนจะพ...