บทที่ 21 ผมมาหาเตชิต

เฌนิดาหันกลับมามองเวไทยอีกครั้ง

“คุณมาที่นี่ทำไม?”

เวไทยเลิกคิ้วเล็กน้อย ราวกับคำถามนั้นเป็นเรื่องธรรมดา ก่อนจะตอบด้วยน้ำเสียงเรียบ ๆ “ผมผ่านมาทางนี้”

“ก็เลยแวะซื้อขนมมาฝากเตชิต” เขาพูดออกมาหน้าตาเฉย ราวกับทุกอย่างเป็นเรื่องบังเอิญจริง ๆ

เฌนิดามองหน้าเขานิ่งสายตาของเธอบ่งบอกอย่างชัดเจนว่า...ไม่เ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ