บทที่ 30 ลูกค้าคนสำคัญ

เวไทยเดินออกมาจากห้องประชุมด้วยสีหน้าครุ่นคิด เหตุการณ์ที่เพิ่งเกิดขึ้นภายในห้องยังคงวนเวียนอยู่ในความคิดของเขา โดยเฉพาะคำพูดของเฌนิดาและแววตาที่เต็มไปด้วยความเจ็บปวดในตอนนั้น

ชายหนุ่มเดินออกมาได้เพียงไม่กี่ก้าว

“สวัสดีครับ คุณเวไทย”

เสียงทักทายทำให้เขาหลุดออกจากความคิด ก่อนจะเงยหน้าขึ้นมอง

“สวั...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ