บทที่ 34 เขาไม่ปล่อยผ่านง่าย ๆ

 เวไทยยังคงมองมารดานิ่ง ๆ อยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะเอ่ยถามขึ้นอีกครั้ง

“แม่แน่ใจนะครับว่าแม่ไม่รู้เรื่องจริง ๆ”

น้ำเสียงของเขายังคงเรียบนิ่ง แต่สายตาคมกลับจับจ้องใบหน้าของมารดาอย่างไม่วางตา ราวกับกำลังพยายามมองหาความผิดปกติจากท่าทีของแม่อีก

แม่มารีชะงักไปเล็กน้อย ก่อนจะถอนหายใจออกมาอย่างหงุดหงิด

“เอ๊...