บทที่ 50 โดนไล่กลับบ้าน

เวไทยยืนมองแผ่นหลังของเฌนิดาเงียบ ๆ ภาพตรงหน้าทำให้ความทรงจำบางอย่างค่อย ๆ ผุดขึ้นมาโดยไม่ทันตั้งตัว

เมื่อห้าปีก่อน...ในเช้าวันหยุดแบบนี้ เฌนิดาก็มักจะตื่นขึ้นมาทำอาหารให้เขาอยู่เสมอ บางวันเป็นอาหารง่าย ๆ ที่เธอทำเป็นประจำ บางวันเธอก็ลองทำเมนูใหม่ ๆ ให้เขาชิม เขาสองคนจะนั่งกินข้าวด้วยกัน พูดคุยกันเ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ