บทที่ 51 มื้อเช้าที่แสนวุ่นวาย

บรรยากาศบนโต๊ะอาหารเต็มไปด้วยเสียงพูดคุยของเวไทยกับลูกชิด

ชายหนุ่มดูจะอารมณ์ดีเป็นพิเศษ ขณะที่เด็กชายเองก็ยิ้มไม่หุบ เอาแต่ชวนเขาคุยไม่หยุด ราวกับทั้งคู่รู้จักกันมานานแล้ว

เฌนิดาที่นั่งมองอยู่ฝั่งตรงข้ามได้แต่ถอนหายใจเบา ๆ ถ้าปล่อยให้เป็นแบบนี้ต่อไป มีหวังสองคนนี้คงคุยกันจนถึงเที่ยงแน่ ๆ

“ลูกชิดค...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ