บทที่ 71 ยิ่งใกล้ ยิ่งหวั่นใจ
สุดท้ายเวไทยจึงยกมือขึ้นเล็กน้อยเป็นเชิงยอมแพ้ ก่อนจะเอ่ยด้วยน้ำเสียงอ่อนลง
“โอเคครับ ๆ ผมยอมแล้วก็ได้”
เฌนิดาหรี่ตามองเขาอย่างไม่ค่อยไว้ใจนัก
“ยอมอะไรคะ?”
“เอาเป็นว่า...” ชายหนุ่มเว้นจังหวะเล็กน้อย ก่อนจะยกยิ้มมุมปาก “ถ้าไอ้อนุชากลับเมื่อไร ผมก็กลับเมื่อนั้น ตกลงไหมครับ?”
เฌนิดามองเขานิ่งงันไป...
เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ
บท
1. บทที่ 1 เธอไปเมาฉลองได้ขึ้นตำแหน่ง
2. บทที่ 2 โทรหาสามีเก่า
3. บทที่ 3 เธอหนี เขาตามหา
4. บทที่ 4 บุกไปหาเธอ
5. บทที่ 5 เธอต้องรับผิดชอบ
6. บทที่ 6 เขาตั้งใจไปเจอ
7. บทที่ 7 เล่าให้แม่ฟัง
8. บทที่ 8 ใครอีกคนในชีวิตเธอ
9. บทที่ 9 บริษัทของเวไทย
10. บทที่ 10 เจอกันโดยบังเอิญ
11. บทที่ 11 ผู้ชายของเธอ
12. บทที่ 12 เขาเป็นอะไรกัน
13. บทที่ 13 หาคำตอบเอง
14. บทที่ 14 เช้าวันต่อมา
15. บทที่ 15 หาคำตอบต่อ
16. บทที่ 16 ฉันพลาดเอง
17. บทที่ 17 หาคำตอบเอง
18. บทที่ 18 แม่มารี
19. บทที่ 19 คำตอบที่ได้รู้
20. บทที่ 20 ไปเธอหาที่บ้าน
21. บทที่ 21 ผมมาหาเตชิต
22. บทที่ 22 บรรยายกาศในบ้าน
23. บทที่ 23 คำพูดของลูกชิดทำเรื่อง
24. บทที่ 24 มื้ออาหารที่แสนธรรมดา
25. บทที่ 25 เริ่มเดินเกม
26. บทที่ 26 เช้าวันใหม่
27. บทที่ 27 นัดคุยงานกัน
28. บทที่ 28 สนใจเธอ ไม่ได้สนงาน
29. บทที่ 29 เขาไม่ยอมล้มเลิก
30. บทที่ 30 ลูกค้าคนสำคัญ
31. บทที่ 31 วันธรรมดาของเราแม่ลูก
32. บทที่ 32 เรื่องที่ยังค้างคาใจ
33. บทที่ 33 หลังมื้ออาหาร
34. บทที่ 34 เขาไม่ปล่อยผ่านง่าย ๆ
35. บทที่ 35 เดินหน้าง้อเมีย
36. บทที่ 36 ไม่มีใครยอมใคร
37. บทที่ 37 เริ่มคิดแผนจัดการ
38. บทที่ 38 ดอกไม้ของใคร
39. บทที่ 39 อยากรู้ใครส่งดอกไม้มา
40. บทที่ 40 แผนการของแม่เวไทย
41. บทที่ 41 บรรยายกาศในงานประมูล
42. บทที่ 42 ช่วงเวลาประมูล
43. บทที่ 43 แผนการแม่เกือบสำเร็จ
44. บทที่ 44 เวไทยรู้ทันแม่
45. บทที่ 45 แผนของคนเมา
46. บทที่ 46 คนเมาที่หน้าบ้าน
47. บทที่ 47 แผนร้ายคนเมา
48. บทที่ 48 ยั่วโมโหอดีตภรรยา
49. บทที่ 49 เกือบหวั่นไหว
50. บทที่ 50 โดนไล่กลับบ้าน
51. บทที่ 51 มื้อเช้าที่แสนวุ่นวาย
52. บทที่ 52 คนที่ไม่อยากให้กลับ
53. บทที่ 53 ลูกชิดชอบเขามาก
54. บทที่ 54 แผนการของเวไทย
55. บทที่ 55 เช้าวันทำงานของเธอ
56. บทที่ 56 เวไทยเริ่มแผนเข้าหา
57. บทที่ 57 พยายามไล่เขากลับ
58. บทที่ 58 เขาไม่สนใจสิ่งที่เธอบอก
59. บทที่ 59 ยอมกลับบ้านดี ๆ
60. บทที่ 60 จัดการความสัมพันธ์
61. บทที่ 61 หาวิธีจัดการเวไทย
62. บทที่ 62 หาทางออกห่างจากเขา
63. บทที่ 63 รีบไปรับลูกชาย
64. บทที่ 64 สิ่งที่กลัวจะเกิดขึ้น
65. บทที่ 65 ตอนเย็นที่แสนวุ่นวาย
66. บทที่ 66 ลูกชิดทำการบ้าน
67. บทที่ 67 ตัวช่วยเธอมาแล้ว
68. บทที่ 68 มื้อคำที่แสนวุ่นวาย
69. บทที่ 69 คิดถูกหรือคิดผิดกันแน่
70. บทที่ 70 บรรยากาศในห้องนั่งเล่น
71. บทที่ 71 ยิ่งใกล้ ยิ่งหวั่นใจ
72. บทที่ 72 ยอมกลับสักที
73. บทที่ 73 ปะทะคารมกัน
74. บทที่ 74 หาวิธีเข้าใกล้เธออีกครั้งบทไม่มีชื่อ
75. บทที่ 75 ขอโทษที่ต้องรบกวน
76. บทที่ 76 คนที่ไม่อยากคุย
77. บทที่ 77 สงสัยทำไมคุณห้ามผม
78. บทที่ 78 โทรคุยกับลูกชิด
79. บทที่ 79 แอบไปหาลูกชิดที่โรงเรียน
80. บทที่ 80 บุกไปหาเธอที่บริษัท
81. บทที่ 81 ไปเคลีย์กับเธอ
82. บทที่ 82 เหตุผลของฉัน
83. บทที่ 83 ยิ่มห้าม...ยิ่งสงสัย
84. บทที่ 84 สับสนและเหนื่อยใจ
85. บทที่ 85 เล่าให้อนุชาฟัง
86. บทที่ 86 เขามาหาคำตอบ
87. บทที่ 87 เขาไม่ยอมกลับ
88. บทที่ 88 ความทรงจำเก่าๆกลับมา
89. บทที่ 89 วันนี้ต้องยอมเขาอีกวัน
90. บทที่ 90 หัวใจหวั่นไหว
91. บทที่ 91 หนีไปนอนห้องลูกชาย
92. บทที่ 92 อาหารเช้าแสนอร่อย
93. บทที่ 93 เข้าทางลูกชิด
94. บทที่ 94 ไปเที่ยวสวนสนุกกัน
95. บทที่ 95 แม่มารีโทรมา
96. บทที่ 96 เขากำลังมีชีวิตใหม่
ย่อ
ขยาย
