บทที่ 81 ไปเคลีย์กับเธอ

อีกด้านหนึ่ง เวไทยยังคงยืนรออยู่ที่แผนกต้อนรับเหมือนคนใจเย็น สายตาคมเหลือบมองนาฬิกาข้อมือเป็นระยะ เขาไม่ได้รีบร้อน และไม่ได้แสดงท่าทีหงุดหงิดให้พนักงานเห็น

ทว่าในใจกลับมีคำถามมากมายที่ต้องการคำตอบจากหญิงสาวเพียงคนเดียว

ไม่นานนัก พนักงานต้อนรับก็หันมาแจ้ง

“คุณเฌนิดารับทราบแล้วค่ะ รอสักครู่นะคะ เดี...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ