บทที่ 82 เหตุผลของฉัน

เฌนิดานิ่งงันไปชั่วขณะ สายตาของทั้งคู่สบกันอย่างไม่มีใครยอมหลบ

“คุณกำลังกล่าวหาฉันเหรอคะ?”

“ผมยังไม่ได้กล่าวหาใครเลยครับ” เวไทยตอบด้วยสีหน้าเรียบเฉย

“แค่ถามดู เพราะผมจำได้ว่าก่อนหน้านี้ ผมยังสามารถไปพบลูกชิดได้อยู่เลย”

เฌนิดากำมือใต้โต๊ะเล็กน้อย เธอรู้ดีว่าเขากำลังพูดถึงอะไร และรู้ด้วยว่าหากปล่อ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ