บทที่ 87 เขาไม่ยอมกลับ

“คุณกลับออกไปได้แล้วค่ะ ตอนนี้มันดึกมากแล้ว”

“ผมไม่กลับครับ” เวไทยตอบกลับทันที ก่อนจะมองหญิงสาวตรงหน้าด้วยสายตาจริงจัง

“ถ้าวันนี้ผมยังไม่ได้คำตอบที่ผมอยากรู้จากคุณ”

“คำตอบอะไรคะ?”

เวไทยโน้มใบหน้าเข้ามาใกล้เล็กน้อย ก่อนจะเอ่ยถามด้วยน้ำเสียงที่จริงจังขึ้น

“ตกลงว่าทำไมไอ้อนุชาถึงมีสิทธิ์เข้าบ้านคุ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ