บทที่ 89 วันนี้ต้องยอมเขาอีกวัน

ส่วนเวไทยกลับหัวเราะเบา ๆ อย่างคนอารมณ์ดี ดูท่าจะพอใจไม่น้อยที่สามารถทำให้เธอเสียอาการได้อีกครั้ง

“คุณเวไทย!” เฌนิดาเรียกชื่อเขาอีกครั้ง ก่อนจะก้าวเข้าไปขวางทางเดินเอาไว้

“คุณจะเลิกกวนประสาทฉันสักทีได้ไหมคะ?”

เวไทยเลิกคิ้วขึ้นเล็กน้อย ก่อนจะยกยิ้มบาง ๆ

“ผมกวนประสาทคุณตรงไหนครับ?”

“ก็ทุกตรงนั่นแ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ