บทที่ 91 หนีไปนอนห้องลูกชาย

ไม่นานนัก เฌนิดาก็อาบน้ำเสร็จและเดินออกมาจากห้องน้ำ

เธอใช้ผ้าขนหนูผืนเล็กซับเส้นผมที่ยังเปียกชื้น ก่อนจะเงยหน้าขึ้นมองไปยังเตียงนอน

เวไทยยังคงนอนอยู่ที่เดิม...คราวนี้เขาหลับไปแล้วจริง ๆ

เฌนิดาค่อย ๆ เดินเข้าไปใกล้ ก่อนจะหยุดยืนมองชายหนุ่มอยู่ข้างเตียง

ใบหน้าคมคายที่เคยเห็นอยู่ทุกวันในอดีต ตอนนี้...