บทที่ 45 นอนด้วยสิ

ตอนที่ 45

นอนด้วยสิ

เพียะ!...เพียะ!

เพียงฝันถึงกับหลุดหัวเราะเบา ๆ ออกมาโดยไม่ตั้งใจ

“ฮ่า ๆ ๆ ...”

คอปเตอร์หันขวับมามองทันที

“หัวเราะอะไรของมึง กว่าจะออกมาได้"

เธอยกมือปิดปาก พยายามกลั้นขำ แต่ดวงตายังเป็นประกายขบขัน

“ก็ไม่เคยเห็นลูกเศรษฐีมานั่งตบยุงอยู่แบบนี้ไง จริงจังดี ชอบ”

คอปเตอร์ขมวดคิ้วแน่น ส...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ