บทที่ 13 จะแตกแล้วแก้มหวาน

ชายหนุ่มเพียงแค่กอบกุมความเป็นชายของตัวเองเอาไว้ แล้วใช้ความแข็งขืนที่ร้อนผ่าวนั้นบดเบียด เสียดสี และถูไถอยู่เพียงแค่ภายนอกอย่างเชื่องช้าทว่าหนักหน่วง

ฉันที่ก้มลงมองเห็นการกระทำอันจาบจ้วงนั้น รู้สึกทั้งรังเกียจและขยะแขยงจนอยากจะง้างมือตบแล้วผลักเขาออกไปให้ไกล ๆ แต่ทว่าความเกลียดชังและความอยากเอาชนะ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ