บทที่ 16 ฉันหิวแล้ว

“ไม่...ฉันหิวแล้ว ไปทำอะไรให้ฉันกินเดี๋ยวนี้” เขาไม่พูดเปล่า แต่กลับขยับเท้าก้าวเข้ามาประชิดตัว จนแทบไม่เหลือระยะห่าง ร่างสูงใหญ่ที่ทอดเงาคุกคามลงมาทำเอาฉันต้องยิ่งจับผ้าขนหนูเอาไว้แน่น สบตาเขาด้วยความหวาดระแวงอย่างถึงที่สุด

“ฉันขอไปใส่เสื้อผ้าก่อนไม่ได้เหรอ” ฉันเอ่ยปากต่อรอง

“ไม่ได้!” เขาสวนกลับเ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ